ز پوچِ جهان هیچ اگر دوست دارمتو را ای کهن بوم و بَر دوست دارم!تو را ای کهن پیرِ جاوید برناتو را دوست دارم، اگر دوست دارم!تو را ای گرانمایه، دیرینه ایرانتو را ای گرامی گهر دوست دارم!تو را ای کهن زاد‌بومِ بزرگانبزرگ آفرین نامور، دوست دارم!هنروار اندیشه‌ات رخشد و منهم اندیشه‌ات، هم هنر دوست دارم!اگر قولِ افسانه، یا متنِ تاریخوگر نقد و نقلِ سیَر دوست دارم!اگر خامه تیشه‌ست و خط نَقر در سنگبر اوراق کوه و کمر دوست دارم!وگر ضبطِ دفتر ز مشکین مرکبنئین خامه، یا کلکِ پر دوست دارم!گمان‌های تو چون یقین می‌ستایمعیان‌های تو چون خبر دوست دارم!هم اُرمزد و هم ایزدانت پرستمهم آن فره و فروهر دوست دارم!به جان، پاک پیغمبرِ باستانتکه پیری‌ست روشن‌نگر دوست دارم!گرانمایه زردشت را من فزون‌ترز هر پیر و پیغامبر دوست دارم!بشر بهتر از او ندید و نبیندمن آن بهترین از بشر دوست دارم!...شعر : تورا ای کهن بوم و بر دوست‌دارمشاعر: مهدی اخوان ثالثموسیقی: مرتضی حنانه#مهدی_اخوان_ثالث#مرتضی_حنانه#وطن@FereidounFarahandouzhttps://t.me/fereidounfarahandouz/867