نمی‌دانم تنهایی کجا پیدایم کردپشت کدام پنجره غافلگیرم کرددر کدام خیابان، پشت کدام چراغ قرمزکدام کافه، پشت کدام میزدر کدام فنجان قهوهزیر کدام باراندر حوالی کدام غروب...اما انگار با یک چمدان و یک بلیط یک‌طرفه آمده بود تا من را با خودش ببرد به جایی که شبیه هیچ جا نیست به جایی مبهم، هم دور و هم نزدیک!تو بودی اما دست‌هایم را رها کرده بودیتو بودی اما صدایم را نمی‌شنیدی   تو بودی اما پای قول‌هایت نبودیتو بودی اما آنقدرها جرأت نداشتی که جلویش را بگیریتو بودی اما انگار نبودی!ما دور شدیمو تنهایی طوری من را با خودش بردهکه حتی به خودم هم پس نمی‌دهدمهم نیستتنهایی را می‌بخشم اما تو را نه..‌.#فرشته_رضایی@fereshteh_rezayi