سبک اُشیما التقاطی محسوب می‌‎‌‌شود، چرا که شدیداً عمل‌گرا و ژاپنی است و با نیازهای خاص هر فیلمی تطبی

سبک اُشیما التقاطی محسوب می‌‎‌‌شود، چرا که شدیداً عمل‌گرا و ژاپنی است و با نیازهای خاص هر فیلمی تطبیق می‎‌‌یابد. فیلم‌برداری متعارف «مکس عشق من» (۱۹۸۷) فی‌نفسه یکی از نکات این اثر است. «شب و مه در ژاپن» که فیلمی کُند، پیچیده و تحلیلی است فقط حدود چهل نما دارد، اما «جدال در نیمروز» (۱۹۶۶) که مملو از قتل و تجاوز است هزاروپانصد نما، به‌علاوه، روایت آنچنان گسیخته است که اصلاً چیزی به اسم داستان بر ذهن مخاطب نقش نمی‌بندد.شوهِی ایمامورا در مورد اُشیمای روشنفکر می‌گوید: «او یک سامورایی واقعی است و من یک کشاورز واقعی.» منظور ایمامورا از به‌کارگیری این تضاد شناخته‌شده‌ی طبقات بالا و پایین اجتماع در ژاپن این بود که اُشیما (از فارغ‌التحصیلان دانشگاه معتبر کیوتو) علی‌رغم رادیکالیسمش به طبقه‌ی نخبگانِ روشنفکر تعلق داشت: او به اندیشه، تاریخ و سیاست علاقه‌مند است و احیاناً همان اندازه با تئاتر نو آشنایی دارد که با شین‌گکی.مقدمه‌ای بر سینمای ژاپن، دانلد ریچی، ترجمه‌ی بصیر علاقه‌بند، نشر خوانه.#فیلمها_و_احساسها #مقدمه_ای_بر_سینمای_ژاپن #دانلد_ریچی #بصیر_علاقه_بندکانال فیلم‌ها و احساس‌ها