زیگموند فروید در «تمدن و ملالت‌های آن» به بررسی مفهومِ «احساسِ اقیانوسیِ» رومن رولان می‌پردازد و آن را حس‌یافتِ پیوندِ ناگسستنی میانِ فرد و جهانِ بیرونی تعریف می‌کند. کتابِ پیشِ‌رو، با بسطِ رویکردِ فروید که از تفسیرِ الاهیاتیِ احساسِ اقیانوسی فاصله می‌گیرد، استعاره‌ی او را تحت‌اللفظی به کار می‌برد، و این «احساسْ ارتباطِ ناگستنی و تعلقِ جدایی‌ناپذیر به جهانِ بیرونی به عنوانِ یک کل» را به خاستگاهِ آبزی‌اش برمی‌گرداند.«احساسِ اقیانوسی» دریا را هم درون‌مایه و هم روش در نظر می‌گیرد و نقشِ آن را در برقراریِ ارتباط میانِ انسان‌ها، جوامع، و نیز میانِ انسان و غیرِانسان واکاوی می‌کند. این کار یعنی باید تکبرِ سلطه را کنار گذاشت تا آشکار شود چه قرابت‌ها، مسئولیت‌ها، و هم‌بستگی‌هایی از اعماقِ آبگون سرچشمه می‌گیرد. اریکا بالسِم، با واکاوی فیلم‌هایی گوناگون از سراسرِ جهان و در طولِ تاریخِ سینما، نشان می‌دهد که چگونه اقیانوس شکل‌هایی از رابطه‌مندی را فعال می‌کند که آدمی را وامی‌دارد فراتر از فردیت، فراتر از سرزمینی خاص، و فراتر از دوگانگیِ طبیعت وفرهنگ بیندیشد.#فیلم‌ها_و_احساسهاکانال فیلم‌ها و احساس‌ها