به نام نامی ایران به نام نامی انسان به آیین وفاداران به راه و رسم بیداراندلی دارم پر از خورشید نگاهی روشن از باران جز دوست نمی‌خوانم جز مهر نمی‌دانم جز عشق نمی‌خواهممن زاده ایرانم جز مهر نمی‌دانمتویی دلبستگی‌هایم پناه خستگی‌هایم به هر جا می‌روم از تو دوباره در تو می‌آیمکران تا بیکران عشق است بیابان در بیابانتهوای زندگی دارد خیابان در خیابانتجهان تا هست خواهم بود اگر تو‌ جان من باشی برایم خانه باشیخاک باشی و وطن باشیدیار عاشقی‌هایم تمام سهم دنیایمتو را من زندگی کردم به تعداد نفس‌هایمکران تا بیکران عشق استبیابان در بیابانتهوای زندگی دارد خیابان در خیابانتتو آن آغوش بی‌اندازه هستی برای وسعت تنهایی منمن از چشم تو می‌بینم جهان را تویی آیینه بینایی منجهان تا هست خواهم بود اگر تو‌ جان من باشی برایم خانه باشیخاک باشی و وطن باشیمن از تو جان گرفته‌ام کنم فدای توز‌ جان گذر نمی‌توان مگر برای تودل از تو بر نمی‌کنم تویی جهان مندچار تو‌ نمی‌کند دل از هوای توآواز #همایون_شجریان شعر #اسحاق_انور و #بهمن_محمدزاده آهنگ #غلامرضا_صادقی@FirstStartFromMyself🟠 instagram: @maerefat_