به سر افکنده مرا سایه‌ای از تنهاییچتر نیلوفر این باغچهٔ بوداییبین تنهایی و من راز بزرگی است، بزرگهم از آن‌گونه که در بین تو و زیباییبارش از غیر و خودی هر چه سبکتر، خوش‌ترتا به ساحل برسد رهسپر دریاییآفتابا! تو و آن کهنه درنگت در روزمن شهابم، من و این شیوهٔ شب پیماییبوسه‌ای دادی و تا بوسه دیگر مستمکس شرابی نچشیده‌ست بدین گیرایی!تا تو برگردی و از نو غزلی بنویسممی‌گذارم که قلم پر شود از شیدایی#حسین_منزوی @FirstStartFromMyself🟠 instagram : @maerefat_