من خستم؛از این همه دوییدن و نرسیدن،از این همه فراموش شدن و فراموش نکردن،من خستم از تنی که آخر شبا آغ

من خستم؛از این همه دوییدن و نرسیدن،از این همه فراموش شدن و فراموش نکردن،من خستم از تنی که آخر شبا آغوش نداره تا آرومش کنه،از اشکایی که دستی نیست که پاکشون کنه،من فقط خستم؛از روزایی که نمیگذره با عطرِ حضورِ کسی،نمیگذره با دلخوشی بودنش،میگذره به جبر...من فقط خستم؛از این تنهایی اجباری،از این ترسِ وهم آور،از این دست و دل لرزیدن برای یکی و عقب کشیدن برای ترسِ با سر نیومدن رو زمین...من فقط خستم؛من فقط سردمه؛دستاتو میخوام،شونه های مردونت،امنِ وجودت،نعمتِ حضورت...من فقط خستم از این همه نبودنت،از این همه دور بودنت،از این همه کمرنگ بودنت،من فقط خستم؛ولی تو فقط بغلم کن،قول میدم حالم خوب شه،خوبِ خوب...#مخاطب_خاص@fitnesss_club2018