یک روزایی واسه داشتنت نشستم خیال بافتمو هی دلتنگی رو وسط بغضام قورت دادم و یادم میرفت که حواست پرتِ بودنم نیست!یک شبایی بین تموم خوبم هایی که واست تایپ میکردم تو قلبم کشتمتکه یادم بره دستات سهمِ دستام نیست!ولی چشمات یادم میومد که تموم نفسام بندِ برق سیاهیشون بود!یه روزایی برای داشتنت سردنیا دادم زدم و رو تمومِ قسمت و تقدیر روزگاربالا آوردم و تنِ بی جونم رو مینداختم روی تخت و برات استخون نرم میکردم،یه شبایی رو اندازه چهار فصل سال صبوری کردم که صبح بشنو خنده ی از سرِ بودنت رو به عالم و آدم پُز بدم!ولی الان خیلی زمان میگذره از اون روزا و شباو" نبودنت "نشسته کنجِ دلم!تو چشمام!وسطِ اشکام..خیلی وقته میگذره از منی که عاشق بود!و الان نبودنم نشسته توزندگیت و حواست نیست به چشمام،به دلتنگیام،من نبودنم رو گذاشتم وسط دایره ی قسمت و تقدیر که همشونو پس بزنی خودتو برسونی به آغوشم!که یادم بره تموم روزو شبایی که سرِ نداشتنت نگذشتند!متوقف شدن و منو زمین زدند،که بازم تو من تیکه تیکه شده ی پخش زمین شده رو جمع کنی!اما نبودی!نیستی!و نبودنت نشسته رو سفیدی موهام!رو دردایِ شقیقه هام!رو نفسایِ یکی درمیونِ ریه هام!من نبودنمُ گذاشتم وسط دایره ی زندگی که ببینم لذت داشتنت رو ازسر جنگیدنت با زمین و زمان چجوریه!ولی تو بازم نبودی!نیومدی!نجنگیدی!پس نزدی!و دستات نرسیدن به دستام!الان ندارمت وزندگیم شده عین آدم معمولیا!همون آدما که عاشق نیستند!صبور نیستند!ضعیف نیستند!ولی درعوض ترسو هم نیستند!دیگه ترسی ندارم واسه به دست اوردن و ازدست دادن !ولی میدونم اگه چشمات دنبال چشمام بود هیچوقت نمیذاشتی بشم آدم معمولیه این روزگار!پس میزدی زمین و زمان رو!ندارمت و نبودنت نشسته رو سفیدی موهام..:)#مخاطب_خاص@fitnesss_club2018