⏱ 📣 سخنان کامل منادی بر فراز دمشق 🔰دکتر ابو علی شیبانی 🕰 سه‌شنبه ۱۴۰۵/۰۶/۱۰ --- 2026/09/01 💠 #

⏱ 📣 سخنان کامل منادی بر فراز دمشق 🔰دکتر ابو علی شیبانی 🕰 سه‌شنبه ۱۴۰۵/۰۶/۱۰ --- 2026/09/01 💠 #برنامه_دروب‌الرجاء 📡 #شبکه_ماهواره‌ای_عراق‌المستقبل 🎗#ترجمه_شده_به‌کمک_هوش_مصنوعی 🤷‍♂ متفاوت از تمام آنچه تاکنون دیده‌اید... 👌🏻 ❇️🌤❇️ خدام الامام الحجة روحي فداه…غلبهکند چون کسی که این را به من آموخت، باطن امور را به من آموخت؛ یعنی این نتیجه باطن است نه ظاهر. چرا من روزی به حکومت پیشنهاد دادم و گفتم ما نیازی نداریم، نیاز داریم مشاور شویم و دو دقیقه با شما بنشینیم تا بگذاریم بر عراق حکومت کنی تا زمانی که عراق به پایان برسد یا عمرت به ۲۰۰ سال برسد و هیچ‌کس نتواند تو را بردارد؟ آیا می‌تواند بپذیرد؟ نمی‌تواند، نمی‌گذارند! چرا؟ چون گروهی را دور خودت جمع کرده‌ای که بهترینشان ماده‌شتری را از شتر نر تشخیص نمی‌دهد؛ این را به خاطر مصلحت آورده‌ای، این را به خاطر عشیره، این پدر فلان کس است، این پسر فلان کس است، این پسر فلان زن است! این فرد نمی‌تواند با من تفاهم داشته باشد و خود را وفق دهد، ممکن نیست، ابداً ممکن نیست؛ و به همین دلیل برادران، این عراق است و من پست‌ترین و فرومایه‌ترین فرد در این کشور بزرگ هستم، اما خدا بر من منت نهاد، چه کار کنم؟ یعنی امام و پروردگارم بر من منت نهادند.ما تا الان در جهل هستیم، این جهل چیست؟ شیخ طوسی، ابن ادریس حلی، محقق حلی، علامه حلی، شهید ثانی، شهید اول، محقق کرکی، صاحب جواهر، مرتضی انصاری، همه آن‌ها می‌گویند زن ارث نمی‌برد؛ علماء این نسل بیرون می‌آیند و می‌گویند نه، ارث می‌برد! آیا این قرآن نیست؟ به میل خودم است؟ اگر این قرآن نیست من باید سراغ عثمان بروم چون قرآن را سوزاند یا آیات را تغییر داد؛ من با این جماعت چه کار دارم که طبق مصلحت عمل می‌کنند؟ طبق مصلحت! آیا این زن در اسلام ارزش و کرامتی دارد یا ندارد؟ اگر در اسلام کرامت دارد و این کرامت را گرانقدر دانسته و این سهم را به او داده است، من بیایم بگویم نمی‌داند؟ اگر خدا نزد تو نمی‌داند، شیخ طوسی و ابن ادریس حلی و محقق حلی و شهید ثانی و شهید اول و محقق کرکی و صاحب جواهر و مرتضی انصاری دانسته اند؟سؤال: دانش تو چیست؟ علم تو چیست؟ چه اثری برای مردم به جا گذاشته‌ای؟ فتاوای پرطمطراق! من فتاوای پرطمطراقی را می‌خواهم که با آن ریش‌هایمان را بر باد دادند؛ ان‌شاءالله به‌زودی کتابی برای شما می‌نویسم به نام «فتاوای پرطمطراقی که با آن ریش‌هایمان را بر باد دادند». چرا به شما می‌گویم از امام پیروی کنید؟ همه این‌ها کفِ روی آب است، چرا کفِ روی آب است؟ «من در میان شما دو چیز گرانبها به جا می‌گذارم: کتاب خدا و عترتم». خب، چرا گفت کتاب خدا و عترت؟ «اگر به آن دو تمسک جویید هرگز بعد از من گمراه نخواهید شد»، نه به او، نه به عترت، بلکه «اگر به آن دو تمسک جویید». اکنون ما به چه چیزی تمسک جوییده‌ایم؟کسی به ابوعلی می‌گوید شما از آدم کینه دارید؛ خدا به او گفت: ای آدم، تو و همسرت به این درخت نزدیک نشوید. آن مرد رفت و شیطان او را وسوسه کرد و نزدیک شد، هر روز می‌گویند آدم، آدم، آدم! به ما ۷۰ بار گفته شد «نزدیک نشوید»: نزدیک زنا نشوید، نزدیک فحشای آشکار و نهان نشوید، نزدیک مال یتیم نشوید، در حال مستی نزدیک نماز نشوید، ۷۰ بار «نزدیک نشوید»! پس چرا ما راه می‌رویم، ذکر می‌گوییم، نماز می‌خوانیم، زنا می‌کنیم، دزدی می‌کنیم و مال یتیم را می‌خوریم؟ به آدم یک بار گفت نزدیک نشو و گریبان‌گیر زندگی‌اش شد، ما ۷۰ بار «نزدیک نشوید» را همه انجام دادیم! خدایا، چرا ما را یاری نمی‌کنی؟ مگر ما چه کرده‌ایم؟ خدایا، چرا اسرائیل، آمریکا و وهابیت را بر ما مسلط کرده‌ای؟ پاسخ می‌آید: «و ما به آنان ظلم نکردیم بلکه خودشان به خودشان ظلم می‌کردند»؛ پاسخ می‌آید: «چه بسیار آبادی‌هایی که روزی‌شان به فراوانی می‌آمد اما چون به نعمت‌های خدا کفر ورزیدند، خدا طعم لباس ترس و گرسنگی را به آنان چشاند». این سخن خداست نه من، مگر شما قرآن ندارید؟ این چیست، آیا قرآن نیست؟ «و خدا مثالی زد از آبادی امنی که روزی‌اش به فراوانی از هر سو می‌آمد، پس به نعمت‌های خدا کفر ورزیدند و خدا به خاطر آنچه می‌کردند لباس گرسنگی و ترس را بر آنان پوشاند». آیا این دلیلی غیر از این دارد؟ آیا این قرآن است یا نیست؟ این قرآن است یا نیست؟ خب، اگر قرآن است آیا نباید مسیرمان را اصلاح کنیم که به اینجا رسیده‌ایم؟قرآن می‌گوید: «سست نشوید و غمگین نباشید که شما برترید اگر مؤمن باشید»؛ پس ما مؤمن نیستیم. «و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خدا راه خروجی برای او قرار می‌دهد»؛ پس ما تقوا نداریم. خب، قرآن می‌گوید: «پس در آن یافتیم...» در سوره ذاریات: «پس در آن جز یک خانه از مسلمانان نیافتیم»، بیرونشان آوردیم و نیافتیم؛ یعنی اگر این بمباران است، همان بمباران الهی است. اما خدا وقتی ابوطالب و عبدالمطلب را مؤمن دید، حتی به اندازه یک سوزن از آنان دفاع نکرد، آیا از بمب هسته‌ای استفاده کرد یا نه؟ ببینید، همین فتاوا، همین فتاوای پرطمطراقی که ریش‌ها با آن بر باد رفت، می‌گویند ساخت بمب هسته‌ای ممنوع است! بعد امام به تو می‌گوید من به تو گفتم؟ تو از کجا آوردی که بمب هسته‌ای نسازید؟ من به تو قدرت دادم، مال دادم، مردم دادم و عقل دادم؛