ادامه پست قبل‎امروز برندهایی مانند Nestlé، Unilever، Danone و Mars سال‌هاست که علاوه بر کیفیت و قیمت، از تأمین‌کنندگان خود درباره موضوعات دیگری هم سؤال می‌کنند:‎-مواد اولیه از کجا تأمین شده است؟‎-آیا زنجیره تأمین قابل ردیابی است؟‎- برای کاهش مصرف آب و انرژی چه برنامه‌ای دارید؟‎- بسته‌بندی محصول با الزامات آینده بازارهای جهانی همخوانی دارد؟‎- برای کاهش ردپای کربن چه اقدامی انجام داده‌اید؟‎این شرکت‌ها روی کشاورزی بازساختی (Regenerative Agriculture)، شفافیت زنجیره تأمین و بسته‌بندی پایدار میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری کرده‌اند، نه برای تبلیغات، بلکه چون می‌دانند این‌ها به بخشی از قواعد تجارت جهانی تبدیل شده‌اند.‎به نظرم، اگر قرار باشد روزی رقابت واقعی با برندهای بین‌المللی را تجربه کنیم، مزیت رقابتی فقط در کیفیت محصول یا قیمت خلاصه نخواهد شد.‎رقابت، از زنجیره تأمین آغاز می‌شود.‎شاید امروز Sustainability برای بعضی از کسب‌وکارهای ایرانی یک واژه لوکس به نظر برسد.‎اما تجربه بازارهای جهانی نشان داده است که بسیاری از ترندها، ابتدا یک انتخاب هستند و چند سال بعد، به شرط ورود به بازار تبدیل می‌شوند.‎بازار قبل از اینکه تغییر کند، سؤال‌هایش را عوض می‌کند.‎سؤال این است:‎ما از امروز برای پاسخ دادن به سؤال‌های فردا آماده‌ایم؟‎مریم عطااللهی تحلیلگر بازار و مشاور توسعه در صنایع غذایی‎سری #آمادگی_برای_بازار_جهانی| قسمت دوم@foodyar1