ناله کردم آفتاب، ای آفتاب بر گل خشکيده‌ای ديگر متاب تشنه‌لب بوديم و او ما را فريفت در کوير زندگانی چ

ناله کردم آفتاب، ای آفتاب بر گل خشکيده‌ای ديگر متاب تشنه‌لب بوديم و او ما را فريفت در کوير زندگانی چون سرابدر خطوط چهره‌اش ناگه خزيد سايه‌های حسرت پنهان او چنگ زد خورشيد بر گيسوی من آسمان لغزيد در چشمان اوآه، کاش آن لحظه پايانی نداشت در غم هم محو و رسوا می‌شديم کاش با خورشيد می‌آميختيم کاش همرنگ افق‌ها می‌شديم.#فروغ_فرخزاد✦ @foroogh_shamloo ✦