من می‌بینمو سرانگشتم را که به تاراج می‌بریدبا پلکم می‌نویسمبا مژه‌هایم نقاشی می‌کنمبا تکان سرمسرودی می‌سازمپلنگی آرام بودمپسرانم را خورده‌ایدبا چرمینه‌ای از پوست‌شانبرابر من راه می‌رویدچمدانی پرمکه تحمل هیچ قفلی را ندارمشیپوری از یاد رفته‌ام که همهمه‌ای ‌شنیدمو از هیجان نبردبر خود می‌لرزم#شمس_لنگرودی✦ @foroogh_shamloo ✦