اکبر قناعت زاده در تاریکیخوشبختی می توانداز درخت بالا برودجوجه بردارد از لانهاز مچِ دست پائین بیایدق

اکبر قناعت زاده در تاریکیخوشبختی می توانداز درخت بالا برودجوجه بردارد از لانهاز مچِ دست پائین بیایدقدری دندان به جگر بسایدکمی اشعار عاشقانه بخوانددر ظلمتِ اندر ظلمتدلتنگی را بگیرد- بردارد-ببرد- بزندتویِ سرِ خودشای خوشبختیِ خنده دارِ لعنتیهیچ سگی در تاریکیبه ساعتش نگاه نمی کندمی گویند در ظلم آبادآبِ حیات می فروشندبه جوکیانِ هندکه هنوز که هنوز استروی خوشخوابهایِ میخی دراز می کشنداز درخت پائین بیااز مچِ دست پائین بیاسرچشمه ی نابِ آبِ حیوانمدر چشمه ی ظلمتت سکندر منمغوطه منم - غوطه ور منمکوزه را بردارم از گنجهبگذارم روی طاقچهبرای روزِ مبادا#اکبر_قناعت_زاده#شعر#ادبیات#فروغ_در_زمان@forough_dar_zaman https://www.instagram.com/p/DbqoHZNumQh/?igsh=OHJyeGd1Mmk2c3Iz