شنبه‌ها با شعراشعار منتخببه کوشش دبیر شعر: سمیه جلالیشعری از مانا آقایی«اگر»چه می شد شبی با یاد دریا به خواب می‌رفتیم،و روز بعد مثل کریستف کلمب در جزیره‌ای چشم می‌گشودیم که در نقشه‌ها نبود؟چه می‌شد «ط»ی طوفان می‌افتاد «فان» دست «و» و «س» را می‌گرفت و در تاریکی چراغی می‌افروخت؟دیگر قایق هیچ پناهجویی به بیراهه نمی‌رفت تلویزیون جای اخبار جنگ،آواز مرغان هوا را پخش می‌کرد و مرزها با یک فوت از روی زمین پاک می‌شدند؟ما پابرهنه دنبال هم می‌دویدیم و زمان چون ماسه‌های داغ ساحل در مشت‌مان بودتو هر سوالی داشتی از آب می‌پرسیدیو خدا و گوگِل را فراموش می‌کردی من بی‌دلیل می‌خندیدمو در دورترین نقطه‌ی خیال درختی از کلمه می‌کاشتمکه می‌دانستمهرگز زیر سایه‌اش نخواهیم نشست.🔗لینک شعر در سایت خانه جهانی‌ماه‌گرفتگان🔗لینک ارتباط با دبیر شعر فصلنامه ماه‌گرفتگی#مانا_آقایی#اشعار_منتخب_در_سایت#سمیه_جلالی#شنبه_های_شعر#فصلنامه_مطالعاتی_انتقادی_ماه_گرفتگی#خانه_جهانی_ماه_گرفتگان