شنبه‌ها با شعراشعار منتخببه کوشش دبیر شعر: سمیه جلالیشعری از نسترن خُسوربا دست‌هایی که از این سطرها بالا می‌‌روندشکل دیگری از سقوطروی سایه این شعر می‌‌باردحالا چه حرفی داری که با این انگشت‌های شکسته   بزنیدر گوشم   و بنویسی پشت به نور بین هر تکه‌‌ با صورت در آینه‌ افتاده‌ای   از چشمهمین‌که خشکم زده فقطروی حرفی که بندها را یکی یکی آب داده    با تُفی سربالا یعنی از این ستون  به آن ستونفَرَج‌ است     که می‌چسبد شایدبه تنهایی   روی عکس‌های مست سر وقت از دهانِ تو بر می‌گشتم با طرحی از این حوالی که به شکل‌های ممکن از یاد رفتهمنتظرم باش  تا روزگار برف سیاه شود    زیر پای علف   که با سه نقطه سبز پس از زمستانبه پایان خود ادامه می‌دهد. 🔗لینک شعر در سایت خانه جهانی‌ماه‌گرفتگان🔗لینک ارتباط با دبیر شعر فصلنامه ماه‌گرفتگی#نسترن_خسور#اشعار_منتخب_در_سایت#سمیه_جلالی#شنبه_های_شعر#فصلنامه_مطالعاتی_انتقادی_ماه_گرفتگی#خانه_جهانی_ماه_گرفتگان