شنبه‌ها با شعراشعار منتخببه کوشش دبیر شعر: سمیه جلالیشعری از لمعان  فیروزپوراز حجم بی‌خبری تا اندوه کلاغ‌های مزدحمکدام‌یک کبوتر را به سینه‌چاک درخت می‌چسباندکدام‌یک دستش به سیم برق آغشته‌استبه خون کبوترکه ایستگاه تو مجرایی بود به ایست قلبیو نفس‌های من گنجشک می‌پرد از طاق بی‌ابروی کمانی کهآسمان را شلیک‌می‌کند به مرز اتاقو مرز روشنی تو بودیبه دندان‌ساییدن حجم تنهاییبه دهن‌دره‌های عمیقکه چرا هر چه رود است به بن‌بست می‌رود سرداب، مرداب، گریابکه اشک خشکیده نهاد آدم را به نهان‌های گیچ و منقسم می‌کشاند به تنهاییحالا از این دهن‌دره بی آنکه پلی به بوسه بزنی گذرکنآدم‌هایی که به عمق دره افتاده‌اندپل چوبی معلق بین ماندن و نماندن بودند و من آن‌طرف نزدیک به ساحلبرای تکه‌های درخت روی آب دست تکان می‌دهم بی آنکه باورم باشد آدم می‌تواند همه‌ی آنها باشد🔗لینک شعر در سایت خانه جهانی‌ماه‌گرفتگان🔗لینک ارتباط با دبیر شعر فصلنامه ماه‌گرفتگی#لمعان_فیروزپور#اشعار_منتخب_در_سایت#سمیه_جلالی#شنبه_های_شعر#فصلنامه_مطالعاتی_انتقادی_ماه_گرفتگی#خانه_جهانی_ماه_گرفتگان