به اردوگاه عضوهای سیار خوش آمدید!سفرنامه تصویری_شعری یک بدن متلاشیشاعر:صحرا کلانتری عکاس: آمنه حسینی با مقدمه‌ی دکتر مظفر رویاییشعری از اردوگاه چشم‌ها👁 ساکن ۳: «پیکسل‌های نابینا»جدی بگیراحتمالی نزدیک استمن سالهاست روی کبودم را انداخته‌ام لبه‌ی تختو با چند باغچه از چادر کدری مادربزرگگونه‌هایم را توی فوتوشاپ آپلود کرده‌امو با طرحی دیجیتالیریز به ریز دستور پخت لبخندی راتوی هوش مصنوعی تدارک دیده‌امو با شیرجه‌ای در اکسپلوربهترین بازنماییاز کاتارسیس ارسطو رابا لایک‌‌هایم آشنایی زدایی کرده‌اممن بارها به مومیاییِ آنیموس نشسته‌اموقتی توی رگ‌هایم در هر دقیقهیکصد ضربان با قلبی مجهولاز سینه‌ی آنیما‌ بیرون می‌زدمن آن‌طرف‌تربا سرعتِ غیر مجازروی تخت طناب می‌زدمهمیشه اینگونه فرافکنی‌ام جایی توی شبلای پتولایِ کمل‌هایِ نقره‌ایحتی زیر خوشخواب ولو می‌شودو همیشه مراقبم به آن میزسرایت نکنمکه هنوز ورکشاپِ زبانِ معیاربرگزار می‌کندو برای خطوط خط و نشان می‌کشدمی‌خواستم جور طبیعی‌ام را حقنه کنمبه چت‌جی‌بی‌تیتا روی مصنوعی‌ام را طبیعی جلوه دهدو از او بپرسم:چرا شهری که روی پیتزا رنده می‌شودو رنگ سرخش که مثلا طعمِ خون داردطعمِ کچاپ گرفته استو لای نان بولکی سرو می‌شود؟همیشه همین جاها با اشتراکم تمام می‌شومدرست روی نقطه‌ی اوجتا اصغر فرهادی از تویِ قابگلدن گلوب را توی سرم بکوبدکه پایانِ باز را جدی نگرفته‌امو چون ابلهی با رولت روسیشرط ببندم با زباله‌هاکه چگونه عکس سطلی در نمای اکستریمبا اینسرتِ دستی متعلق به هیچبویِ پیراهنی آغشته به بولگارییا کمی دیور راکه در انتظار هیچ یعقوبی نیستیوسف‌وار توی پستی پین می‌کند؟و در آخر ته‌مانده‌ام را با فیگورِ قرص‌هاییکه از حجابشان بیرون زده‌اندپشت در متحصن بگذارمتا مرگی تحمیلی با موهایِ مبارزمزیر تابوتی رونمایی شودو تا اطلاع ثانویرویِ شیوایم را پرت کنم عمقِ سایه‌هاو دوباره با فونتِ بولدِ لبهایمکه رو به قله‌ها بوتاکس شده استبرگردم قطعه‌ی خودمدر ردیفِ جنونجایی که جنازه‌ام‌ روی دست هیچ‌کس نماندحتی تو دوست عزیز.....#صحرا_کلانترینشر کتاب ارزان در سوئدصفحه ادبی فروغ در زمانمعرفی شاعران معاصر https://www.instagram.com/p/DcxkUaiDjWf/?igsi=MXFyaHZrZDA5Z3ducw==