شنبه‌ها با شعراشعار منتخببه کوشش دبیر شعر: سمیه جلالیشعری از مازیار عارفانیدر شاهنامه‌ی ماگیسِ روداب

شنبه‌ها با شعراشعار منتخببه کوشش دبیر شعر: سمیه جلالیشعری از مازیار عارفانیدر شاهنامه‌ی ماگیسِ رودابه کوتاه است اصلا‌و شاهنامه‌ی ما قاعدتاً پر از کتف است[طبیعتاً پر از مار]آنجا در انتهای هر جنگیمعمولاً کودکی‌ام می‌دود در گورستان وسربازانی با سینه‌های سوراخ سوراخدائماً برمی‌خیرند از گور وبا سیگاری در دست اصولاً می‌روند سوی سینماو سینماچی صرفاً می‌خزد درون یک تاریکیِ بی‌پایانکه عموماً ببینند خانه‌ی دوست کجاست در شاهنامه ما قطعاً همیشه تاریکی‌ستو عمداً عید استو حتماً تنبورعید است و اجمالاً می‌نوازد سیدخلیلِ عالی‌نژادعید است و متعاقباً بازار برای حاجی‌هاستدر شاهنامه‌ی ماپدر اجالتاً جزوه‌های مارکس زیر بغل دارد و خانه‌اش اتفاقاً در بلوار شریعتی‌‌ستو شدیداً دوست دارد سپهری را با صدای بلند بخواند برای شاگردانش مرتباًو بگوید احتمالاً می‌خورد آب کفتری در فرودستدر شاهنامه‌ی ما کسی نمی‌میرد یقیناًدر شاهنامه‌ی ما همه کشته می‌شوند مخصوصاً...🔗لینک شعر در سایت خانه جهانی‌ماه‌گرفتگان🔗لینک ارتباط با دبیر شعر فصلنامه ماه‌گرفتگی#مازیار_عارفانی#اشعار_منتخب_در_سایت#سمیه_جلالی#شنبه_های_شعر#فصلنامه_مطالعاتی_انتقادی_ماه_گرفتگی#خانه_جهانی_ماه_گرفتگان