با قلب خالی به چاه باز میگردمفکر میکنی اگر مویه های چاه را کسی هورت نکشدجایی برای واگویه ها خواهد ما

با قلب خالی به چاه باز میگردمفکر میکنی اگر مویه های چاه را کسی هورت نکشدجایی برای واگویه ها خواهد ماند؟چاه منم که تنهایی را پایین میروم.قلاب که بیاندازیگیر میکند به حواس پاره امسرم را درمی‌آورمچرخ میزنمگیج که میخوردزخم هایم گم می‌شونددهانم گم می‌شودو کسی جار میزند: روزنامه جوانان دموکرات نمیخوای؟اعتراف میکنم جا خورده امدندانه ایپیش از بودن که سرش را روی دست، دست دست میکند.شانه را گرفتشانه را کشیدشانه را زدرج به رجچیزی سقوط کردگیسوان رقصیدند.آنکه میرقصد مرده است.آنکه مرده میخندد.نشانه است دوریکه گوساله لذیذ تر از گاو است.شلوغش کنکه زخم ها بوی مرد بگیردبه صاحبان تمام ربات های راه شیری:پیر میمیردو من زیر ذره‌بین نورنام هایی هستم که در من ادامه داده اند.تو هرجا و هرکجا باشیتالس آنجاستبه آب برمیگردمبه فرشتگان معدومبه رنگ های کیانبه چشم های کارونبا دستهای خالی به چاه بر میگردمبه سر- زمین زنانو روزنامه ها تیتر خواهند زد: تحقیق و تبیین مبانی حکمی هنر دینی.نقل است از لئوپولد: به حیوانات غذا ندهیدپیر میمیرد.حانیه متحیرhttps://t.me/forough_dar_zaman