ایرج افشار:✍منوچهر ستوده مرد سفر است، سفر بی‌آرایه و بی‌پیرایه. جای خواب برای او مهم نیست. بیشتر به دلش می‌چسبد که خانه روستایی باشد. از زلم زیمبو بیزار است. ساده زندگی می‌کند. تا روزی که پاها سستی نگرفته بود بیشتر بر زمین می‌نشست. هر کجا که باشد باشد.سی سال است که طهران خسته‌کننده را رها کرده و به گوشه‌ی جنگلی نزدیک چالوس پناه برده است. باغی ساخته و مرکباتی بار آورده و لذتش را می‌برد و آن را برای نشر کتب تاریخی مرتبط به ایران بزرگ وقف کرده‌است. تعداد سفرهای دراز پنج شش هزار کیلومتری که با او در چهارسوی کشورمان داشته‌ایم از سی چهل درمی‌گذرد. یک سفر هم با اهل و عیالمان و آرش فرزند هشت ساله‌ام از طهران تا اقصی نقاط اروپا رفتیم و به مدت چهل روز ۱۷ هزار کیلومتر را در نوردیدیم. دو سه روز پیش ورقه‌ای از آن سفر کذایی را به من داد که به تازگی از میان اوراق گذشته یافته است. این ورقه تعهدنامه‌ای است به خط ستوده که از آرش فرزندم گرفته و نوشته: «اگر آرش افشار بگذارد که من بخوابم قطعاً و مسلماً و حتماً و یقیناً چیزی برای او در استانبول می‌خرم.» ۵۲/۴/۱۰بخارا ۹۳، ص ۳۱۵#روایت_فرصت📍کتابفروشی فرصت📚 @forsatbook