چهل روز از رفتن فرزندان ایران‌زمین می‌گذرد،اما حقیقت این است که حال دل بسیاری از ما هنوز آرام نگرفته است. این چهل روز، چنان سنگین گذشت که گویی همین دیروز بود؛ اندوهی که زمان نتوانست از عمق آن بکاهد.قصد داشتم به‌تدریج فعالیت کانال را از سر بگیریم، اما صادقانه بگویم، دل و حال و هوای مناسبی برای بازگشت نداشتیم. بعضی غم‌ها فقط با گذر زمان کمرنگ نمی‌شوند؛ با همدلی، صبوری و امید معنا پیدا می‌کنند.از صمیم قلب آرزو دارم مردم شریف و مهربان سرزمینم، بار دیگر رنگ آرامش، شادی و خوشبختی را ببینند و از ته دل لبخند بزنند. این حق مردم ایران است؛ مردمی که شایسته بهترین روزها هستند.با احترامکنترل کیفی و استانداردسازی فردزاده