چه شکایت کنی، چه خسته باشی، و چه حتی در نامه‌هایت گریه سر بدهی من تو را پشت آنها چنان قوی و سر زنده می‌بینم که شرمندگی از وجود خودم و غم دوری از یکدیگر - من اینجا، تو آنجا - متمایلم می‌کند خزیده به گوشه‌ای پناه ببرم.مسئله این نیست که من با خودم آشتی نیستم.من همیشه چیزی نیستم و اگر برای مدتی کوتاه چیزی بشوم در تلافی‌اش ماه‌ها هیچ‌ چیز باقی می‌مانم.نامه به فلیسهفرانتس کافکاترجمه مرتضی افتخاری / مصطفی اسلامیهصفحه ی اینستاگرامhttps://www.instagram.com/_u/franz____kafka@franz_kafka