در مقاله‌ای تازه‌نشر از C2C Journal، متیو لاو با قلمی صریح و استدلالی، دو چهره برجسته سیاست امروز را زیر ذره‌بین می‌برد: زوهران ممدانی، شهردار سوسیالیست دموکراتیک نیویورک، و مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا.ممدانی را چون نمادی از پیروزی افسانه‌های ضدسرمایه‌داری تصویر می‌کند؛ کسی که با شور و شعار، توده‌ها را به این باور رسانده که بازار آزاد کارگران را استثمار می‌کند، مصرف‌کنندگان را فریب می‌دهد و محیط زیست را ویران می‌سازد. اما نویسنده با استناد به گزارش موسسه فریزر، یادآوری می‌کند که در سرزمین‌های آزادی اقتصادی، درآمد سرانه شش برابر بیشتر، عمر متوسط هشت سال طولانی‌تر و فقر به مراتب کمتر است. او تأکید دارد که حتی در بدترین سناریوهای تغییرات آب‌وهوایی – کاهش ۱۶.۵ درصدی تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۲۰۰ – ترک بازار آزاد نه تنها راه‌حل نیست، بلکه تنها بازار آزاد است که می‌تواند نوآوری‌های ارزان و سریع برای حفاظت از طبیعت به بار آورد.در سوی دیگر، کارنی را می‌نگرد که با چهره‌ای اطمینان‌بخش از لزوم کنترل هزینه‌های دولتی سخن می‌گوید، اما در بودجه اخیر فدرال، نه تنها هزینه‌ها را افزایش داده، بلکه قرض‌گیری را نیز بالا برده است. نویسنده این تناقض را چون آینه‌ای از ریاکاری سیاستمداران مداخله‌گر می‌داند؛ کسانی که در ظاهر مدافع انضباط مالی‌اند، اما در عمل منابع را هدر می‌دهند، رقابت را سرکوب می‌کنند و آزادی اقتصادی را به زنجیر می‌کشند. او هشدار می‌دهد که چنین سیاست‌هایی، درست مانند آنچه در بودجه کارنی دیده می‌شود، بحران‌ها را طولانی‌تر و عمیق‌تر می‌کنند.نویسنده با این دو مثال، پرده از چهره‌ای برمی‌دارد که در آن مداخله دولتی نه تنها راه‌حل نیست، بلکه خود ریشه بسیاری از بحران‌هاست. در مقابل، بازار آزاد را چون جریانی زلال و پویا ستایش می‌کند؛ جریانی که ثروت می‌آفریند، قیمت‌ها را فرو می‌کشاند – مانند کاهش ۸۵ درصدی قیمت گوشی‌های هوشمند در پانزده سال – و حتی طبیعت را بهتر از هر سیستم دیگری پاس می‌دارد، زیرا در آن، نوآوری سودآور است و آلودگی، هزینه‌ای غیرقابل قبول.🆓 @freemarketeconomy https://c2cjournal.ca/2025/11/let-free-markets-reign-how-capitalism-protects-workers-consumers-and-the-environment