🔥 آتش در زاگرس؛ مشارکت اجتماعی، حلقه مفقوده حفاظت از منابع طبیعی ✍️ پیمان فتاحی- کارشناس آموزش منا

🔥 آتش در زاگرس؛ مشارکت اجتماعی، حلقه مفقوده حفاظت از منابع طبیعی ✍️ پیمان فتاحی- کارشناس آموزش منابع طبیعی و آبخیزداری هنوز دود از دامنه‌های زاگرس به‌طور کامل محو نشده است. بوی چوب‌های سوخته و منظره علفزارهای خاکسترشده، خاطره‌ای تکراری و تلخ از روزهایی را…تولید اینفوگرافیک‌های چندزبانه، بهره‌گیری از ظرفیت هوش مصنوعی در تولید محتوای آموزشی، پویش‌های رسانه‌ای، روایت‌های تصویری از پیامدهای آتش‌سوزی، آموزش دانش‌آموزان به عنوان «سفیران منابع طبیعی»، استفاده از ظرفیت فعالان فضای مجازی، تشکیل گروه‌های داوطلب آموزش‌دیده و طراحی سامانه‌های هوشمند گزارش حریق، نمونه‌هایی از رویکردهای نوآورانه‌ای است که می‌تواند مشارکت اجتماعی را از سطح شعار به یک کنش مؤثر و فراگیر تبدیل کند.امروز حفاظت از جنگل‌های زاگرس و مراتع کردستان بیش از هر زمان دیگری به هم‌افزایی دولت، مردم، دانشگاه‌ها، رسانه‌ها و نهادهای مدنی نیاز دارد. تجهیز امکانات اطفای حریق ضرورتی انکارناپذیر است، اما هیچ تجهیزاتی جایگزین آگاهی عمومی، اعتماد متقابل و مشارکت مسئولانه مردم نخواهد شد. آینده منابع طبیعی کشور، همان‌قدر که به بودجه و امکانات وابسته است، به کیفیت آموزش، سرمایه اجتماعی و مسئولیت‌پذیری شهروندان نیز وابسته خواهد بود.آتش، پیش از آنکه جنگل را بسوزاند، از غفلت آغاز می‌شود؛ و پیشگیری، پیش از آنکه به تجهیزات وابسته باشد، به آگاهی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی نیاز دارد. اگر امروز بتوانیم فرهنگ «پیشگیری پیش از بحران» را به یک مطالبه عمومی تبدیل کنیم، فردا فرزندان ما زاگرس را نه در قاب عکس‌های قدیمی، بلکه در قامت جنگل‌هایی سرسبز، زنده و پایدار به میراث خواهند برد. حفاظت از منابع طبیعی، مسئولیتی فراتر از یک وظیفه اداری است؛ این، مسئولیتی ملی و اخلاقی است که تحقق آن تنها با همدلی، دانش، مشارکت آگاهانه و احساس تعلق همه ایرانیان به این سرزمین ممکن خواهد شد.#آتش_سوزی#جنگل_زاگرس#منابع_طبیعی#مشارکت@sirwan_weekly