نزدیک نقطه صفر مرزی، در سرمای سنگین شمال غرب ایران، سربازی داشت پاس می‌داد. دوست داشتم ماشین نگه می‌

نزدیک نقطه صفر مرزی، در سرمای سنگین شمال غرب ایران، سربازی داشت پاس می‌داد. دوست داشتم ماشین نگه می‌داشت و می‌گفتم «آقا خیلی خیلی ممنونم که برای ما اینجا ایستادی»، همانطور که هر وقت در ایست بازرسی ورودی شهرها سرعت ماشین کند می‌شد، تشکر کردیم. مرز رازی یک مرز قراردادی که نمی‌دانم در کدام اتفاق تاریخی کشیدند، شد مثل پوستم. رد شدن از رویش دردناک بود و اشک ریختم.حالا دوست داشتم آجر می‌شدم، پیچ می‌شدم، قطعه می‌شدم، خانه و هواپیما و مجتمع پتروشیمی و پل و اتوبان و ریل و آثار فرهنگی می‌شدم که ایران ویران نشود و آبادتر شود.آباد باشی ایران! 🇮🇷✌🏽@ftofighi