شعر زندگی منسوب به سهراب سپهریشب آرامی بودمی‌روم در ایوان، تا بپرسم از خودزندگی یعنی چه؟مادرم سینی چ

شعر زندگی منسوب به سهراب سپهریشب آرامی بودمی‌روم در ایوان، تا بپرسم از خودزندگی یعنی چه؟مادرم سینی چایی در دستگل لبخندی چید، هدیه اش داد به منخواهرم تکه نانی آورد، آمد آنجالب پاشویه نشستپدرم دفتر شعری آورد، تکیه بر پشتی دادشعر زیبایی خواند، و مرا برد، به آرامش زیبای یقینبا خودم می‌گفتم:زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریستزندگی فاصله آمدن و رفتن ماسترود دنیا جاریستزندگی، آبتنی کردن در این رود استوقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایمدست ما در کف این رود به دنبال چه می‌گردد؟هیچ!@funkade2018