در گستره عظیم زمان و مکان سرگردانیم در جستجویی بی حاصل برای تسلایی مقصود از ما گریزان، با رازی نامعل

در گستره عظیم زمان و مکان سرگردانیم در جستجویی بی حاصل برای تسلایی مقصود از ما گریزان، با رازی نامعلوم گمگشته در هاویه، رو به کجا داریم؟ چون زورق‌هایی سرگردان در بحری بی کران در طلبِ معناییم؛ اما کجایش می‌توان یافت؟ ستارگان فرازمان- بی اعتنا و سرد نشنیده داستان‌های مگویمان به سخره می‌گیرند تقلاهایمان را چیزی نیستیم جز سایه‌هایی- محو و مستعجل دنباله‌روی رویاهایی همیشه ناکام و مایوسانه چنگ زده به شن‌های روان زمان است که از دستان لرزانمان می‌گریزد قلب‌های مشفقمان طلب می‌کنند دلیلی برای بودن را زندگی اما چیستانی است، مقَدَری ناگوار و ما در خلوتگه هستی‌ خود در طلب قدر و قراریم چه رویایی؛ اما همواره بعید نجوایی فرار، فریادی خاموش زندگی...کنایتی است سنگ دل و از رحم و مروت به دور بی هیچ عایدی الی بی قراری سرگشته و سرگردانِ این جهانیم ...گمگشته و تنها در جستجوی تکلیفی آسمانی- تا خود را به آن نام بخوانیم دست آخر اما ناگزیر اقرار باید کرد که زندگی...واقعاً بی معناست، تماماً بی معناست. ترجمه: محمد هدایتی نام شاعر را فراموش کرده‌ام.https://t.me/fusionofhorizons/972