در طلب پوینده چون باد باش. زهر بیماریش چون شکّر نوش کن. دل را بگوی تا عافیت را بدرود کند. تن را بگوی تا سلامت را تبرّا دهد که هرکه خانه‌یی بر لب دریا کند، موج بسیار بیند و هرکه دعوی محبت کند، زهر بلا و محنت بسیار چشد..تا در نزنی به هر چه داری آتشهرگز نشود حقیقت وقت تو خوش..📔مجالس سبعه مولانا. مجلس دوم@GabileGalam