در جست‌وجوی تعالی؛ راز مشترک سازمان‌های ماندگارنشر: گاهنامه مدیر🏆 چرا بعضی شرکت‌ها سال‌ها در صدر می‌مانند، درحالی‌که بسیاری از سازمان‌ها با وجود سرمایه، فناوری و مدیران توانمند، به‌تدریج از رقابت عقب می‌افتند؟ تام پیترز و رابرت واترمن در کتاب کلاسیک در جست‌وجوی تعالی، با بررسی بیش از چهل شرکت موفق آمریکایی، به دنبال پاسخ این پرسش رفتند. آن‌ها دریافتند که سازمان‌های برتر الزاماً پیچیده‌تر از دیگران نیستند؛ بلکه در چند ویژگی ساده اما مهم، عملکرد متفاوتی دارند.https://t.me/gahname_modir⚡ یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های سازمان‌های متعالی، «گرایش به عمل» است. این سازمان‌ها برای تصمیم‌گیری منتظر کامل شدن همه اطلاعات نمی‌مانند. آن‌ها اقدام می‌کنند، نتیجه را می‌بینند، از تجربه یاد می‌گیرند و در صورت نیاز مسیر خود را اصلاح می‌کنند. از نگاه نویسندگان، اقدام و یادگیری سریع می‌تواند از تحلیل‌های طولانی و تصمیم‌گیری‌های بی‌پایان مؤثرتر باشد.👥 ویژگی دیگر، «نزدیک بودن به مشتری» است. شرکت‌های موفق از مشتری فاصله نمی‌گیرند. آن‌ها به نیازها، خواسته‌ها، انتقادها و پیشنهادهای مشتریان توجه می‌کنند و محصولات و خدمات خود را بر اساس واقعیت‌های بازار بهبود می‌دهند. مشتری در این سازمان‌ها فقط خریدار نیست؛ یکی از منابع مهم شناخت و یادگیری سازمان است.💡 «خودمختاری و کارآفرینی» نیز جایگاه مهمی در مدل پیترز و واترمن دارد. سازمان‌های متعالی تلاش می‌کنند روحیه کارآفرینی را در درون خود زنده نگه دارند. به کارکنان فرصت می‌دهند ایده‌هایشان را امتحان کنند، مسئولیت بپذیرند و برای حل مسائل راه‌های تازه‌ای پیدا کنند. نوآوری فقط از رأس سازمان نمی‌آید؛ گاهی از نزدیک‌ترین نقطه به مسئله شکل می‌گیرد.🌱 نویسندگان سپس به «بهره‌وری از طریق کارکنان» می‌پردازند. کارکنان در سازمان‌های موفق صرفاً نیرویی برای اجرای دستورها نیستند. احترام به افراد، اعتماد به آن‌ها، مشارکت دادنشان و ایجاد احساس ارزشمندی، زمینه افزایش بهره‌وری را فراهم می‌کند. وقتی افراد احساس کنند به آن‌ها اعتماد می‌شود و حضورشان اهمیت دارد، ظرفیت بیشتری برای مشارکت و حل مسئله نشان می‌دهند.🧭 اصل دیگر، «مدیریت مبتنی بر ارزش‌ها» است. ارزش‌های سازمانی زمانی معنا پیدا می‌کنند که در رفتار رهبران و تصمیم‌های روزمره دیده شوند. مدیران نمی‌توانند فقط درباره ارزش‌ها سخن بگویند و انتظار داشته باشند فرهنگ سازمانی خودبه‌خود بر اساس آن‌ها شکل بگیرد. ارزش‌ها زمانی زنده می‌شوند که رهبران خودشان آن‌ها را در عمل نشان دهند و این رفتارها به تدریج به بخشی از فرهنگ سازمان تبدیل شوند.🎯 «تمرکز بر شایستگی محوری» نیز یکی از اصول کتاب است. سازمان‌های موفق الزاماً وارد هر حوزه‌ای که فرصت کسب درآمد در آن وجود دارد نمی‌شوند. آن‌ها تلاش می‌کنند بر حوزه‌هایی متمرکز بمانند که در آن‌ها دانش، تجربه و توانمندی واقعی دارند. پراکنده شدن در فعالیت‌های مختلف می‌تواند تمرکز سازمان را از بین ببرد و مزیت‌های اصلی آن را تضعیف کند.🏃‍♂️ اصل هفتم، «ساختار ساده و ستاد کوچک» است. پیترز و واترمن نشان می‌دهند که سازمان‌های موفق معمولاً گرفتار لایه‌های متعدد مدیریتی و بوروکراسی سنگین نمی‌شوند. ساختار ساده‌تر می‌تواند ارتباطات را سریع‌تر، تصمیم‌گیری را آسان‌تر و سازمان را نسبت به تغییرات محیطی واکنش‌پذیرتر کند. ستاد مرکزی نیز به جای کنترل همه امور، بیشتر نقش پشتیبان واحدهای عملیاتی را ایفا می‌کند.⚖️ اما شاید جذاب‌ترین اصل کتاب، «انعطاف و انضباط هم‌زمان» باشد. سازمان‌های متعالی از یک سو درباره ارزش‌ها، اهداف و جهت کلی خود جدی و منسجم‌اند و از سوی دیگر، در شیوه انجام کارها به افراد فرصت ابتکار و انعطاف می‌دهند. به بیان ساده، در اصول محکم‌اند اما در روش‌ها می‌توانند انعطاف‌پذیر باشند.🔗 نکته مهم کتاب این است که هیچ‌یک از این اصول به‌تنهایی ضامن تعالی نیست. اقدام‌گرایی بدون توجه به مشتری می‌تواند به شتاب‌زدگی تبدیل شود؛ آزادی بدون ارزش‌های مشترک ممکن است به بی‌نظمی بینجامد؛ و تمرکز بدون انعطاف می‌تواند سازمان را از تغییرات محیطی دور کند. تعالی زمانی شکل می‌گیرد که این ویژگی‌ها در کنار یکدیگر و به صورت مستمر در سازمان جاری باشند.📚 در جست‌وجوی تعالی تصویری از سازمانی ارائه می‌کند که برای موفقیت، بیش از آنکه به پیچیده‌تر کردن مدیریت نیاز داشته باشد، به چند اصل روشن و اجرای مداوم آن‌ها نیازمند است: عمل‌گرایی، مشتری‌مداری، کارآفرینی، اعتماد به کارکنان، ارزش‌های زنده، تمرکز، سادگی و ترکیب هوشمندانه نظم و آزادی. شاید پیام ماندگار کتاب همین باشد: تعالی سازمانی الزاماً از پیچیده‌تر کردن مدیریت آغاز نمی‌شود؛ گاهی از انجام درست چند اصل ساده آغاز می‌شود.