هنر «بسندگی»؛ همیشه بیشتر کار کردن، نشانه موفقیت نیست.نشر: گاهنامه مدیر🧠 ممکن است ساعت‌ها برای نوشت

هنر «بسندگی»؛ همیشه بیشتر کار کردن، نشانه موفقیت نیست.نشر: گاهنامه مدیر🧠 ممکن است ساعت‌ها برای نوشتن یک ایمیل، اصلاح یک گزارش یا مرتب کردن یک فایل وقت بگذاریم و در پایان روز احساس کنیم بسیار پرکار بوده‌ایم؛ اما وقتی فهرست کارها را نگاه می‌کنیم، می‌بینیم مهم‌ترین کارها هنوز انجام نشده‌اند.https://t.me/gahname_modir🔎 این اتفاق لزوماً نشانه تنبلی نیست؛ گاهی برعکس، نشانه آن است که انرژی خود را در جای اشتباه مصرف کرده‌ایم.🏃‍♂️ ما در فرهنگی زندگی می‌کنیم که «بیشتر کار کردن» را تقریباً مترادف «موفق‌تر بودن» می‌داند. بیشتر تلاش کن، بیشتر یاد بگیر، بیشتر کار کن و همیشه بهترین باش. اما واقعیت این است که همه کارها ارزش یکسانی ندارند و نباید سهم یکسانی از وقت و انرژی ما بگیرند.💡 اینجاست که مفهوم «کم‌کاری استراتژیک» معنا پیدا می‌کند؛ یعنی آگاهانه تصمیم بگیریم کدام کارها ارزش بهترین عملکرد ما را دارند و کدام کارها فقط باید به‌موقع و «به‌اندازه کافی خوب» انجام شوند.🎯 تصور کنید مدیری هم‌زمان باید یک خبرنامه داخلی را آماده کند و بودجه یک پروژه چندصد میلیون تومانی را بررسی کند. اگر چهار ساعت برای زیباتر کردن خبرنامه وقت بگذارد و فقط نیم ساعت برای بررسی بودجه، احتمالاً فردی سخت‌کوش است؛ اما انرژی خود را در جای اشتباه خرج کرده است.🧭 هنر واقعی، فقط انجام دادن کارها نیست؛ انتخاب میزان تلاش برای هر کار است.⚠️ کمال‌گرایی نیز می‌تواند در این مسیر به یک دام تبدیل شود. دقت و مسئولیت‌پذیری ویژگی‌های مثبتی هستند، اما زمانی که «خوب انجام دادن» به «بی‌نقص انجام دادن» تبدیل شود، هزینه زیادی ایجاد می‌کند. یک ایمیل ساده بارها بازنویسی می‌شود، یک گزارش چندین بار بررسی می‌شود و جزئیاتی که تأثیر چندانی بر نتیجه ندارند، ساعت‌ها ذهن ما را درگیر می‌کنند.🧠 مشکل فقط اتلاف زمان نیست؛ انرژی ذهنی نیز محدود است. وقتی ظرفیت ذهنی خود را صرف تصمیم‌ها و جزئیات کم‌اهمیت می‌کنیم، انرژی کمتری برای تصمیم‌های مهم باقی می‌ماند.⚡ بنابراین بهره‌وری فقط مدیریت زمان نیست؛ مدیریت توجه و انرژی ذهنی نیز هست.🛠️ «کم‌کاری استراتژیک» را می‌توان در زندگی روزمره نیز به کار گرفت. برای کارهای کم‌اهمیت، زمان مشخص تعیین کنیم؛ مثلاً برای یک ایمیل ساده بیست دقیقه وقت بگذاریم. برای بازبینی کارها سقف تعیین کنیم و از اصلاح‌های بی‌پایان پرهیز کنیم. کارهای تکراری را با قالب‌های آماده، چک‌لیست، ابزارهای دیجیتال یا تفویض اختیار ساده‌تر کنیم.⚖️ اما این رویکرد به معنای بی‌توجهی به کیفیت نیست. در موضوعاتی مانند ایمنی، پزشکی، هوانوردی، مسائل حقوقی، حریم خصوصی و تصمیم‌های پرریسک، دقت باید در بالاترین سطح ممکن باشد.📌 یک قاعده ساده می‌تواند راهنمای ما باشد: هرچه هزینه اشتباه بیشتر باشد، دقت بیشتری لازم است.👥 این مفهوم برای مدیران اهمیت ویژه‌ای دارد. مدیری که روی همه جزئیات وسواس دارد، ممکن است به‌تدریج همین فرهنگ را به تیم منتقل کند. نتیجه می‌تواند جلسات طولانی، اصلاح‌های بی‌پایان، ترس از اشتباه و کند شدن تصمیم‌گیری باشد.🌱 در مقابل، مدیری که تشخیص می‌دهد کجا باید سخت‌گیر باشد و کجا «به‌اندازه کافی خوب» کفایت می‌کند، در واقع در حال مدیریت یکی از ارزشمندترین منابع سازمان است: توجه و انرژی انسان‌ها.🔄 تفاوت کم‌کاری استراتژیک با تنبلی و اهمال‌کاری نیز مهم است. تنبلی یعنی کاری را که باید انجام دهیم انجام ندهیم؛ اهمال‌کاری یعنی انجام آن را بی‌دلیل به تعویق بیندازیم. اما کم‌کاری استراتژیک یعنی کار را انجام دهیم، اما بیشتر از ارزش واقعی آن انرژی صرف نکنیم.🚀 در دنیایی که فهرست کارها هیچ‌گاه تمام نمی‌شود، موفقیت الزاماً متعلق به کسی نیست که همه کارها را انجام می‌دهد.🎯 موفق‌تر کسی است که تشخیص می‌دهد کدام کار را باید عالی انجام دهد، کدام را خوب انجام دهد و کدام را ساده و سریع تمام کند.🤔 شاید بنابراین سؤال مهم‌تر از «امروز چقدر کار کردم؟» این باشد: «امروز انرژی‌ام را صرف چه چیزی کردم و آیا واقعاً ارزشش را داشت؟»✨ موفقیت همیشه نتیجه بیشتر کار کردن نیست؛ گاهی نتیجه این است که بدانیم کجا نباید بیشتر کار کنیم.*منبع:* عصر ایران. خلاصه و بازنویسی شده📣📣📣*بازنشر پیام = گسترش دانایی* 🔊🔊🔊👩‍💻گاهنامه مدیرhttps://t.me/gahname_modir🧑‍💻راهنامه مدیر https://t.me/rahname_modir🧑‍💻روزنامه مدیرhttps://whatsapp.com/channel/0029Vb9XLk68KMqc2byhaB25👨‍💻گاهنامه مدیر در بلهhttps://ble.ir/gahname_modir👩‍💻سایتhttp://gahnamemodir.ir/🧑‍💻اینستاگرامwww.instagram.com/gahname_modir_🟨🟩🟦🟪⬛⬜🟫🟥🟧