اشکال بزرگ بسیاری از والدین این است که از رشد و پیشرفت شخصیت خود غافل می شوند و می گویند: "از ما که گذشت ولی سعی می کنیم بچه های خود را به جایی برسانیم".این نگرش باعث می شود که آنها بچه ها را دستاویزی برای تحقق آرزوهای خویش نمایند و از توجه به علایق و استعدادهای آنها غافل شوند و به طور خودخواهانه ای افکار و عقاید و حتی روش های خود را به بچه ها دیکته کنند.