⁨ ⁨ ⁨ خوانش هایکویی شعری از بیژن الهی🐠«قصه»حوضی داشتمباماهی قرمزیدر آبش.خوش داشتم ببینمماهی قرمزم ف

⁨ ⁨ ⁨ خوانش هایکویی شعری از بیژن الهی🐠«قصه»حوضی داشتمباماهی قرمزیدر آبش.خوش داشتم ببینمماهی قرمزم فراز چنارهاپرواز کند.به حوض نگاه کردم:خالی بود.فراز چنارها کلاغی می‌پریدو ماهی قرمزم میان نوکشتکان‌تکان می‌خورد.بیژن الهیابتدا ماهی در آب است؛ سپس «فراز چنارها» پرواز می‌کند. می‌توان تصور کرد که انعکاس چنارها در آب، مرز میان آب و آسمان را در نگاه شاعر محو کرده و ماهی را در میان چنارها نشان داده است. شعر این رابطه را توضیح نمی‌دهد؛ تصویر را پیش چشم خواننده می‌گذارد تا خود آن را کشف کند.«به حوض نگاه کردم: خالی بود» پرسشی در ذهن خواننده ایجاد می‌کند: پس ماهی کجاست؟ پاسخ هنوز داده نشده و همین فاصله، خواننده را در ساختن معنا مشارکت می‌دهد.اما دو سطر پایانی پاسخ را کاملا آشکار می‌کنند. شاعر می‌توانست شعرش را با سطرِ «فراز چنارها کلاغی می‌پرید» به پایان برساند و همچنان فضای یک قصه‌ی مینیمال را حفظ کند. در آن صورت، خواننده با کمی درنگ درمی‌یافت که کلاغ ماهی را برده است. افزودن دو سطر آخر، یعنی «و ماهی قرمزم میان نوکش / تکان‌تکان می‌خورد»، فضای کشف را بسته و تصویر را به روایت تبدیل کرده است. شاید چنین پایانی در فضای «قصه» کارکرد داشته باشد؛ اما از دیدگاه هایکو، حذف دو سطر پایانی می‌توانست مجال بیشتری برای مشارکت خواننده فراهم کند.#یوسف‌صدیق•بیژن الهی، شاعر، مترجم و نقاش برجسته ایرانی، ۱۳۸۹-۱۳۲۴#هایکو #شعر #بیژن_الهی⁩⁩⁩🌸🌸‌‌‌‌‌‌‌‌Ｃ᭄𝄞 @GaleryeTasavireAdabi♡჻ᭂ࿐✰⊰━━━━─