به شوق لعل جان بخشی که درمان جهان با اوستچه طوفان می کند این موج ِ خون در جان ِ پُر دردموفاداری طریق عشق مردان است و جانبازانچه نامردم اگر زین راهِِ خون آلود برگردمدر آن شب های طوفانی که عالم زیر رو می شدنهانی شبچراغ عشق را در سینه پروردمبرآر ای بذر پنهانی سر از خواب ِِ زمستانیکه از هر ذره ی دل آفتابی بر تو گستردمز خوبی آب پاکی ریختم بر دست بدخواهاندلی در آتش افکندم،سیاووشی برآوردمچراغ دیده روشن کن که من چون سایه شب تا روزز خاکستر نشین ِ سینه آتش وام می کردم#هوشنگ_ابتهاج