صبر کن ای دل پر غصه در این فتنه و شورگرچه از قصه ی ما می ترکد سنگ صبوراز جهان هیچ ندیدیم و عبث عمر گ

صبر کن ای دل پر غصه در این فتنه و شورگرچه از قصه ی ما می ترکد سنگ صبوراز جهان هیچ ندیدیم و عبث عمر گذشتای دریغا که ز گهواره رسیدیم به گورتو عجب تنگه ی عابرکشی ای معبر عشقکه به جز کشته ی عاشق نکند از تو عبوردر فروبند برین معرکه که کآن طبل تهیگوش گیتی همه کر کرد ز غوغای غرورتیز برخیز ازین مجلس و بگریز چو بادتا غباری ننشیند به تو از اهل قبورمرگ می بارد ازین دایره ی عجز و عزاشو به میخانه که آنجا همه سورست و سرورشعله ای برکش و برخیز ز خاکستر خویشزان که تا پاک نسوزی نرسی سایه به نور#هوشنگ_ابتهاج