بالابلند!بر جلوخانِ منظرمچون گردشِ اطلسیِ ابر قدم بردار.از هجومِ پرنده‌ی بی‌پناهی چون به خانه بازآیم

بالابلند!بر جلوخانِ منظرمچون گردشِ اطلسیِ ابر قدم بردار.از هجومِ پرنده‌ی بی‌پناهی چون به خانه بازآیمپیش از آن که در بگشایمبر تختگاهِ ایوانجلوه‌یی کنبا رُخساری که باران و زمزمه است.چنان کن که مجالی اَندَکَک را درخور است،که تبردارِ واقعه رادیگردستِ خستهبه فرماننیست...✒احمد شاملو