ریشه در اعماق اقیانوس دارد شایداین گیسو پریشان‌کرده بیدِ وحشیِ بارانیا نه! دریایی‌ست گویی، واژگونه ب

ریشه در اعماق اقیانوس دارد شایداین گیسو پریشان‌کرده بیدِ وحشیِ بارانیا نه! دریایی‌ست گویی، واژگونه بر فراز شهر، شهر سوگوارانهر زمانی که فرو می‌بارد از حد بیشریشه در من می‌دواند پرسشی پی‌گیر با تشویشرنگ این شب‌های وحشت راتواند شُست آیا از دل یاران؟چشم‌ها و چشمه‌ها خشک‌اندروشنی‌ها محو در تاریکیِ دل‌تنگهم‌چنان که نام‌ها در ننگهر چه پیرامون ما غرق تباهی شدآهْ بارانای امید جان بیدارانبر پلیدی‌ها که ما عمری‌ست در گرداب آن غرقیمآیا چیره خواهی شد؟#فریدون_مشیری