اگر ما کاملا تمرکزمان بر خودمان باشد و هر عیبی می‌بینیم در دیگران آن‌ها را آیینه خود بدانیم. و همه چ

اگر ما کاملا تمرکزمان بر خودمان باشد و هر عیبی می‌بینیم در دیگران آن‌ها را آیینه خود بدانیم. و همه چیز را به صورت امتحان ببینیم یعنی به مرور و تمرین این دید را در خودمان تثبیت کنیم که هر لحظه امتحان زندگی می‌آید که ما یک بازخورد دیگری داشته باشیم، یک جور دیگر عمل کنیم تا به سطح بالاتری از وجود برویم، یک قدرت عمل به ما می‌دهد که بتوانیم همه چیز را تغییر دهیم و این فقط به علت تمرکز بر خود و پراکنده نبودن هست.وآن گنه در وی ز جنس جرم توستباید آن خو را ز طبع خویش شستخلق زشتت اندرو رؤیت نمودکه تو را او صفحه آیینه بودمولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۳۱۵۲ و ۳۱۵۳امتحان بر امتحان است ای پدرهین به کمتر امتحان خود را مخرمولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۴۶سخن باد است ای بنده کند دل را پراکندهولیکن اوش فرماید که گرد آور پریشان رامولوی، دیوان شمس ، غزل ۵۸پس باید به‌جای حرف‌ها و قضاوت هایی که من ذهنی می‌کند و مانند باد ما را به این سو و آن سو می‌کشد بر روی خودمان تمرکز و فضاگشایی کنیم و از پراکنده شدن اجتناب کنیم.در حقیقت هر عدو‌ داروی توستکیمیا و نافع و دلجوی توستکه ازو اندر گریزی در خلااستعانت جویی از لطف خدامولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۹۴ و ۹۵هر چیزی که ذهن نشان می‌دهد و می‌گوید بد است همان چیز دارو و نفع رساننده ما است که به جای پراکنده شدن، ما فضاگشایی می‌کنیم و این کیمیای نور خداوند به دل ما می‌تابد و سنگ من ذهنی یا همان ایراد مربوطه به آن اتفاق که در ما هست را تبدیل به گهر حضور می‌کند و ما از امتحان قبول می‌شویم.و از همان طریق هم راه‌حل های سازنده و راه‌گشا از طریق فضای گشوده به ما می‌رسد که شرط این کار رضا و تسلیم ماست.شاخ خشک و تر قریب آفتابآفتاب از هر دو کی دارد حجابمولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۰۷آفتاب یا نیروی زندگی در مرکز ما و نزدیک ماست، اگر دید سازندگی و دیدن خوبی‌ها و کمال را داشته باشیم... آن خوبی‌ها بیشتر می‌شود.و اگر با یک شاخ همانیدگی بلند شویم چون خشک است و اثری از آب زندگانی ندارد این آفتاب آن را خشک تر می‌کند، یعنی خروبی بیشتر می شود. بنابراین هرچه به مرکزمان راه دهیم آن زیادتر می‌شود اگر با شاخ خشک همانیدگی‌ها از جمله اجسام و باورها و دردها و فکرها و دید آنها بلند شویم آن‌ خشکی‌ها زیادتر می‌شوند، شرایط سخت‌تر می‌شود.یک تجربه داشتم در این زمینه که بعد از سی سال تازه متوجه آن شدم که چرا اینگونه است... 😅هروقت سرما می‌خورم، آنچنان بدن دردی در من ایجاد می‌شود که فکر می‌کنم کسی بر اثر سرماخوردگی اینقدر نمی‌تواند درد بکشد و بعضی مواقع فکر می‌کنم که از درد می‌میرم... درهمین حال بودم که برنامه پیغام‌های تلفنی شروع شد و یکدفعه این به ذهنم آمد که از بس که داری به درد در اجزای بدنت توجه می‌کنی و آن را آوردی به مرکزت... درد تو دارد زیادتر می‌شود و همان لحظه توجهم را از درد برداشتم و به سلامتی توجه کردم ، به طرز باور نکردنی همان لحظه آن حجم از درد ناپدید شد😅 و تازه متوجه شدم که سال‌ها چقدر باعث افزون شدن درد در هنگام بیماری در خودم بودم و همیشه از خدا می‌پرسیدم که خدایا آخر چرا من فقط اینطوری هستم... 😅 خدا را شکر که این را متوجه شدم 🤲😅و کل دنیای بیرون بر همین اساس است، باید افکار خروب خودم را ببینم و آن‌ها را تغییر دهم.شاخ خشک از قربت آن آفتابغیر زوتر خشک گشتن گو بیابمولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۰۸کوثر 🙏t.me/GanjeHozourMessages