با سلام چون ندارد روی هــــمچون آفتاباو نخواهد جز شبی همچون نقاب(مثنوی معنوی، مولانا، دفتر اول، بیت ۲۸۵۳)آیا به نقابِ من‌ذهنی نیاز داریم؟وقتی تصویر ذهنی‌ای که از خود داریم، به‌اصطلاح زشت و نامطلوب است، لاجرم نقاب می‌زنیم. نقاب را برای چه می‌خواهیم؟ تا روی زشت و پلید خود را بپوشانیم.آن‌که به زشتی‌های درون خود مشعر است، بدخواهی و دشمنی خود را نسبت به دیگران می‌داند، لاجرم دنبال تاریکی است تا خود را از دیگران پنهان کند. تاریکی برای او حکم نقاب را دارد تا چهرهٔ کریه او را بپوشاند.(همانیدگی ها با من ذهنیست)«روی همچون آفتاب» در زبان جناب مولانا متعلق به کسانی است که حقوق دیگران را به رسمیت می‌شناسند و به آن احترام می‌گذارند. وجدان راحتی دارند، پاکدل و پاک‌سیما هستند و فضاگشایی را به‌خوبی اجرا می‌کنند. در این صورت، در روشنایی عمل می‌کنند و پنهانی به دسیسه و فتنه پناه نمی‌برند.در احوال خود نگاه کنیم:آیا خواهان «نقابِ من‌ذهنی با همانیدگی‌هایش و در مرکزمان با جسم» هستیم؟ یا می‌خواهیم بدون نقاب زندگی کنیم؟زندگی بدون نقاب، در سایهٔ شفافیت در مرکزِ عدم، با آگاهی و تدبیر، در حضور با خداوند و زندگی ممکن است.🕊 گنج حضورparvizshahbazi.com🦋🕊(نقابِ من ذهنی یا فضاگشایی در مرکزِ عدم؟)مریم ضیایی از فولادشهرt.me/GanjeHozourMessages👇