بادُ تُند است و چراغم اَبْتَریزو بگیرانم چراغِ دیگریاو نکرد این فهم، پس داد از غِرَرشمعِ فانی را به فانی‌ای دِگر🔹مولانا، مثنوی معنوی🔸️دفتر چهارم، ابیات ۳۱۰۸ و ۳۱۱۲ اَبْتَر : ناقص، به‌دردنخور. / غِرَر : جمع غِرَّه به‌معنی غفلت، بی‌خبری، غرور. / فانی : زوال‌پذیر، هالِک، ناپایدار. علی دیندار