صفحه ۲ادامهءپیام بخش دوم برنامه ۱۰۶۳گنج حضور و اما یک خبرِ خوبِ دیگر: اگر در این راه هستی و هنوز م

صفحه ۲ادامهءپیام بخش دوم برنامه ۱۰۶۳گنج حضور و اما یک خبرِ خوبِ دیگر: اگر در این راه هستی و هنوز منِ ذهنی‌ات ساکت نشده، نگران نباش. مولانا در غزل ۱۹۱۷ می‌فرماید:تو تا بنشسته‌ای در دارِ فانی نشسته می‌روی و می‌نبینی(مولانا، دیوان شمس، غزل ۱۹۱۷)یعنی هنوز در ذهن هستی، ولی داری به سمتِ خدا می‌روی، هرچند خودت نمی‌بینی. مثلِ آبی که زیرِ آن آتش است؛ گرما را نمی‌بینی، ولی آب دارد گرم می‌شود. مولانا در دفتر ششم، بیت ۱۸۰۸ این را مثلِ آبِ در حالِ جوش می‌داند:گرچه در آب آتشی پوشیده شد صد هزاران کف بر او جوشیده شد(مولانا، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۸۰۸)پس صبر کن و استقامت بورز. با تکرارِ ابیات و فضاگشایی، یک روز «مرغِ جذبه» از لانهٔ ذهن می‌پرد و آن وقت، همهٔ کارهایِ جهان را بیهوده خواهی دانست و فقط به «جویِ رحمت» رو می‌آوری.پس پیامِ نهاییِ این بخش این است:با «سنجیدنِ ضرورت» و «بستنِ لوله‌ها»، از کمیابی‌اندیشی دست بردار. بدان که جوهرِ تو از عَرَض (همانیدگی‌ها) بی‌نیاز است. دل را با «نیاز، حضور و صدق» پاک کن تا دعایت به اجابت برسد. و اگر هنوز در ذهن نشسته‌ای، ناامید مشو؛ چون داری به سمتِ خدا می‌روی، مثلِ آبِ زیرِ آتش که دیر یا زود به جوش می‌آید. فقط صبر کن و استقامت بورز.پوری از تهرانt.me/GanjeHozourMessages