از آن پس برآمد ز ایران خروشپدید آمد از هر سویی جنگ و جوشسیه گشت رخشنده روز سپیدگسستند پیوند از جمشید

از آن پس برآمد ز ایران خروشپدید آمد از هر سویی جنگ و جوشسیه گشت رخشنده روز سپیدگسستند پیوند از جمشیدبرو تیره شد فرهٔ ایزدیبه کژی گرایید و نابخردیپدید آمد از هر سویی خسروییکی نامجویی ز هر پهلویسپه کرده و جنگ را ساختهدل از مهر جمشید پرداختهیکایک ز ایران برآمد سپاهسوی تازیان برگفتند راهشنودند کانجا یکی مهترستپر از هول شاه اژدها پیکرستسواران ایران همه شاهجوینهادند یکسر به ضحاک رویبه شاهی برو آفرین خواندندورا شاه ایران زمین خواندندکی اژدهافش بیامد چو بادبه ایران زمین تاج بر سر نهاداز ایران و از تازیان لشکریگزین کرد گرد از همه کشوریسوی تخت جمشید بنهاد رویچو انگشتری کرد گیتی برویچو جمشید را بخت شد کندروبه تنگ اندر آمد جهاندار نوبرفت و بدو داد تخت و کلاهبزرگی و دیهیم و گنج و سپاهچو صدسالش اندر جهان کس ندیدبرو نام شاهی و او ناپدیدصدم سال روزی به دریای چینپدید آمد آن شاه ناپاک دیننهان گشته بود از بد اژدهانیامد به فرجام هم زو رهاچو ضحاکش آورد ناگه به چنگیکایک ندادش زمانی درنگبه ارش سراسر به دو نیم کردجهان را ازو پاک بی‌بیم کردشد آن تخت شاهی و آن دستگاهزمانه ربودش چو بیجاده کاهازو بیش بر تخت شاهی که بودبران رنج بردن چه آمدش سودگذشته برو سالیان هفتصدپدید آوریده همه نیک و بدچه باید همه زندگانی درازچو گیتی نخواهد گشادنت رازهمی پروراندت با شهد و نوشجز آواز نرمت نیاید به گوشیکایک چو گیتی که گسترد مهرنخواهد نمودن به بد نیز چهربدو شاد باشی و نازی بدویهمان راز دل را گشایی بدوییکی نغز بازی برون آوردبه دلت اندرون درد و خون آورددلم سیر شد زین سرای سپنجخدایا مرا زود برهان ز رنجفردوسی, شاهنامه, جمشیدفردوسی