به شهری در از شام غوغا فتادگرفتند پیری مبارک نهادهنوز آن حدیثم به گوش اندرستچو قیدش نهادند بر پای و دستکه گفت ارنه سلطان اشارت کندکه را زهره باشد که غارت کند؟بباید چنین دشمنی دوست داشتکه می‌دانمش دوست بر من گماشتاگر عز وجاه است و گر ذل و قیدمن از حق شناسم، نه از عمرو و زیدز علت مدار، ای خردمند، بیمچو داروی تلخت فرستد حکیمبخور هرچه آید ز دست حبیبنه بیمار داناترست از طبیبسعدی, بوستان, باب سوم در عشق و مستی و شورسعدی