هوای صبح را از همه سو نفس می کشم. دستی بر شاخساران بلند نیایش ‌ و دستی به هیاهوی روزی و دغدغه نان، ل

هوای صبح را از همه سو نفس می کشم. دستی بر شاخساران بلند نیایش ‌ و دستی به هیاهوی روزی و دغدغه نان، لابه لای دقایق رها ساخته ام.پروردگارا...با اولین قدم هایم بر جاده های صبح، نامت را عاشقانه زمزمه می کنم. کوله بار تمنایم خالی است و موج سخاوت تو، همچنان جاری. نمی ایستم از حرکت تا باران مهربانی ات نایستد. سپاس و ستایش از آن توست که با چنگ خورشید در پرده شب زده ای، و صبح را چون جلوه جبروت خویش ،بر عالم گسترده ای....امیدوارم آنچه بر دلت جاریست و بر فکرت باقی، برایت روایت شود🙏🌷🍃