پیش از هر چیز بسی متأسفم که می‌بایست وقت شما مخاطبان روشن و عزیزم را به دلیل برخی عداوت‌ها و غرض‌ورز

پیش از هر چیز بسی متأسفم که می‌بایست وقت شما مخاطبان روشن و عزیزم را به دلیل برخی عداوت‌ها و غرض‌ورزی‌های بیمارگونه بگیرم. اما این چند خط به خاطر شما، و آگاهی از این موضوع حق تک‌تک شماست. بنابراین بی‌اتلاف وقت و در همین آغاز به روشنی عرض می‌کنم، همان‌طور که آگاهید بنده هرگز و در هیچ زمانی حسابی در توییتر-ایکس نداشته‌ام. یعنی نه حسابی در توییتر-ایکس داشته‌ام، نه سیم‌کارت سفید؛ و نه خزعبلاتی از این دست!لازم به ذکر هم نیست، که هم بخش عمده‌ای از شما دوستان به این مقوله واقفید و هم اینکه این موضوع به سادگی قابل راستی‌آزمایی‌ست!اما دیشب یکی‌دو تن از مخاطبین عزیز برایم پیامی گذاشتند که گویا یک صفحه‌‌ی گمنام استوری‌ای منتشر کرده که می‌خواهد نشان بدهد، بنده صفحه‌ای در توییتر دارم. شیطنتی که به شکلی ناشیانه با فوتوشاپ درست شده بود و بی‌تردید اگر تکرار شود، این سندسازی را پیگیری حقوقی خواهم کرد. دوم اینکه خوشحالم که اگر طی سی سال، تنها حقیقتی خُرد-بسیار خرد- در گوشه‌ای از شعر ساخته‌ام، فقط برخی گمان‌های کوچک با دروغ‌هایی بزرگ سعی در تخریبش داشته‌اند. غافل از اینکه خوشبختانه خُردترین حقیقت نیز با احاطه‌ی دیگری‌های دروغین، روز به روز حقیقی‌تر، ریشه‌دارتر و عمیق‌تر می‌شود. و با این سنگ‌اندازی‌ها اندک‌اندک به سنگ‌پشتی بدل می‌گردد که از این سنگ‌ها آسیبی نخواهد دید جز آنکه زنده و مرده‌اش محکم‌تر قدم بردارد. گروس عبدالملکیان پاییز ۱۴۰۴