یه مطلب خیلی مهمی که به تازگی از استادم یاد گرفتم و خیلی برام با ارزشه راجب مسئله " استاندارد " بودن

یه مطلب خیلی مهمی که به تازگی از استادم یاد گرفتم و خیلی برام با ارزشه راجب مسئله " استاندارد " بودنههمون که اگه در اون حد و چارچوب باشیم کسی نمیتونه بهمون بگه بد بودیم، ولی آیا میتونن همزمان هم بگن که عالی بودیم؟ مسلماً نه !مثلاً یه نویسنده ‌ی تازه کار، میدونه که برای خوب بودن آثارش باید یسری چارچوب و قانون رو رعایت کنه ...اما بعدش چی؟بعدش که با تشویق اطرافیان و جلمه ی "خوب بود" مواجه میشه، دیگه نمیخواد ریسک کنه، دلش نمیخواد دیگه از این حد فراتر بره، نمیخواد چیزای جدید رو امتحان کنه و در همون حد باقی میمونه و میشه متوسط یا همون حد استاندارد!راجب نویسنده های حرفه ای هم همینطور!مثلا میگن خب دیگه من قبلا این ژانر و این سبک نوشتم و بدون اینکه بخوان بیشتر بدونن و عمیق بفهمن، وارد اون موضوع میشن و طبق معمول طرفدارای نوشته هاشم ازش راضین، اما همینقدر کافیه؟حرفم اینه که شما میتونید غوغا کنید و اون چارچوب استاندارد و متوسط بودن رو بشکنید و آزادانه خلق کنید آنچه که قبلا خلق نشده و واستون ریسک به ارمغان میاره اجازه ندید ترس از افتضاخ بودن جلوی عالی بودنتونو بگیرهچون ابتدای یادگیری همه افتضاحن، اما بعد ؟!از سطح استاندارد هم فراتر میرن و همین باعث میشه تک باشن!خودم به شخصه ترجیح میدم افتضاح باشم تا متوسط، چون حداقل مطمئنم بالاخره ته این مسیر این منم که یه چارچوبی که همه مطیع و تابعشن رو رد میکنمآدم های اسطوره و هنرمندی که تا به امروز اسم خودشون و آثارشون ورد زبون ها شده از همین دستن !البته انسان ها متفاوتن و افرادی رو هم داریم که خودشون تمایلی ندارن که جزو افسانه ها و برترین ها باشن و همون خوب بودن براشون کافیه که ما با اونا کاری نداریم !.پس نتیجه ؟!: یا معمولی بودنو بپذیرید و انتظاری بیشتر از اون نداشته باشید ...یا با جسارت قوانین رو زیر پا بذارید و خودتون برای خودتون قانون گذاری کنید تا شاهکار خلق کنید ..انتخاب با شماست!🤝✨