Ｎａｚｇｏｌ🪻#part_۲۴نازگل داخل رفت ...ناریه دوباره بی دلیل دست هایش را با پیشبندش خشک کرد ...گویا عادتش بود سپس گفت :_ دخترجان چون هنوز افسر خانم موندگار شدنتو قطعی نگفته، با همین لباسایی که الان تنته کار میکنی تا بعدا که افسر خانم گفت واست یه دست لباس از لباسای خدمه ها بدیم ...حالا فعلا یه پیشبند واست میارم فکر کنم دو سه تا اضافی داشته باشیم، همینجا بمون الان میرم میارم برات !نازگل سر چرخاند و به نشانه ی فهمیدن سرش را تکان کوتاهی داد ناریه ناخودآگاه لبخندی زد و از قاب در سریعا محو شد ...دخترک در نگاهش آرام و بیصدا بود ! نازگل با دیدن دور شدن ناریه، روی تخت نشست ...با نشستنش صدای جیر جیر پایه های چوبی تخت بلند شد ..خب قدیمی بود! اما ملحفه های تمیزی روی تخت قرار داشت ..دخترک ناخودآگاه سرش را خم کرد سمت زیر تخت ...مسخره بود اما می‌خواست ببیند هنوز هم آیا آنجا جا میشود یا نه ‌‌‌؟روی زمین مقابل تخت دراز کشید و ملحفه را کنار زد، کمی خود را جلو کشید اما نه، جا نمیشد ... حتی آنموقع ها هم که نسبت به اکنون جثه اش بسیار کوچکتر بود، به سختی خود را زیر تخت جا میکرد به خاطر داشت که بعد از قایم شدن در آنجا، بیرون آمدنش برای خود مصیبتی دیگر بوداما این جلویش را میگرفت؟مطمئناً نه!زیر تخت چشم پرخاند، با دیدن جعبه ی کوچکی که کمی آنطرف تر قرار داشت، چشم ریز کرددستش را دراز کرد و خداروشکر که هنوز میتوانست دستش را از زیر تخت رد کند، اما هرچه کرد دستش به جعبه نرسید_ دخترم دنبال چی میگردی اون زیر؟نازگل که با شنیدن صدای ناریه شانه هایش بالا پرید، سرش سمتش چرخیدناریه با پیشبند سفید در دستانش، هاج و واج نظاره گرش بود سریع دستش را از زیر تخت بیرون کشید و از جا بلند شدصاف ایستاد و پارچه ی لباسش را با دست تکاند و جواب داد :_ هیچی! با خود فکر کرد گفتن هیچیِ خشک و خالی زیادی بی منطق است، اما خب نمیخواست تعداد دروغ هایش هرلحظه بیشتر شود@roman_asraw