💠 از ژئوپلیتیک کلاسیک نفت تا تکنوژئوپلیتیک هوش مصنوعی✍🏻 محمد زهدیاگر رقابت جهانی بر سر هوش مصنوعی را فقط از زاویه الگوریتم، داده و تراشه ببینیم، تصویر ناقصی از واقعیت به دست می‌آید. لایه عمیق‌تر این رقابت، به متغیری قدیمی اما تعیین‌کننده گره خورده است: #انرژی_ارزان و قابل‌کنترل. هوش مصنوعیِ پیشرفته ذاتاً انرژی‌بر است و هرچه مدل‌ها بزرگ‌تر، مراکز داده گسترده‌تر و کاربردها فراگیرتر می‌شوند، برق و زیرساخت انرژی از یک نهاده اقتصادی ساده به عامل قدرت ملی تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، کشوری که نتواند #انرژی_پایدار و کم‌هزینه تأمین کند، حتی با در اختیار داشتن بهترین مهندسان و شرکت‌ها، در بلندمدت از رقابت عقب می‌ماند.در این چارچوب، رقابت آمریکا و چین وارد مرحله‌ای ساختاری شده است. چین سال‌هاست که به‌طور هم‌زمان روی افزایش ظرفیت تولید برق، تنوع‌بخشی به منابع انرژی و ایجاد مازاد ظرفیت سرمایه‌گذاری کرده و این نگاه امروز به مزیتی ژئوپلیتیک در عصر هوش مصنوعی تبدیل شده است. آمریکا اگرچه در نوآوری نرم‌افزاری و اکوسیستم شرکت‌های هوش مصنوعی پیشتاز است، اما با محدودیت‌های شبکه برق، هزینه بالای انرژی و موانع سیاسی و زیست‌محیطی در توسعه سریع زیرساخت‌ها مواجه است. به همین دلیل، جنگ فناوری میان واشنگتن و پکن دیگر صرفاً جنگ تراشه‌ها یا محدودیت صادرات نیست، بلکه نبردی بر سر توان تأمین انرژی برای اقتصاد دیجیتال آینده است.از همین زاویه باید به سیاست خارجی و رفتارهای مداخله‌جویانه آمریکا نیز نگاه کرد. تحولات مربوط به ونزوئلا و تلاش برای تغییر دولت در این کشور، فراتر از روایت‌های ایدئولوژیک یا حقوق بشری، یادآور اهمیت مداوم منابع انرژی در محاسبات قدرت‌های بزرگ است. ونزوئلا با ذخایر عظیم نفتی خود، صرفاً یک پرونده منطقه‌ای نیست؛ بلکه بخشی از معادله امنیت انرژی جهانی است. در جهانی که هوش مصنوعی به موتور رشد اقتصادی، توان نظامی و برتری ژئوپلیتیک تبدیل می‌شود، نفت و گاز ـ حتی در عصر گذار انرژی ـ همچنان نقش تثبیت‌کننده دارند، زیرا می‌توانند هزینه انرژی را کنترل و شوک‌های بازار را مهار کنند.به این ترتیب، جهان در حال گذار از «ژئوپلیتیک کلاسیک نفت» به نوعی «تکنوژئوپلیتیک هوش مصنوعی» است؛ نظمی که در آن انرژی ارزان به توان پردازش بیشتر منجر می‌شود، توان پردازش بیشتر به هوش مصنوعی قدرتمندتر، و هوش مصنوعی قدرتمندتر به نفوذ اقتصادی و سیاسی گسترده‌تر. در چنین نظمی، کنترل انرژی دیگر فقط به معنای کنترل چاه‌های نفت یا خطوط لوله نیست، بلکه به معنای کنترل آینده فناوری و توازن قدرت جهانی است. در نهایت، برنده رقابت هوش مصنوعی لزوماً کشوری نیست که بهترین الگوریتم‌ها را می‌نویسد، بلکه آن است که بتواند ارزان‌ترین و مطمئن‌ترین انرژی را برای تغذیه این الگوریتم‌ها فراهم کند.#ژئوپلیتیک #نفت #تکنوژئوپلیتیک #هوش_مصنوعی #ژئوپلیتیک_نفت #تکنوژئوپلیتیک_هوش_مصنوعی@akhalaji