درختان را هنوز ای برف! شوق برگ‌وباری هستزمستان گرچه طولانی‌ست، آخر نوبهاری هستمرا در قلب خود کُشتی و از دنیای خود راندیگمان می‌کردم ای بی‌رحم بین ما قراری هستتمنای وفاداری مرا هرگز نبود از توولی ای بی‌وفا از بی‌وفا هم انتظاری هستچو در قلب تو می‌تازند بعد از من رقیبانم به یادآور که در صحرای آغوشت مزاری هستاگر یک عمر هم در بستر آرامشت باشی بدان ای رود! در پایان راهت آبشاری هست-فاضل نظری@Ghaaraar