ثمره توافق پشت توافق چیزی جز انفجار نفتکش‌ها نبود #تحلیل_کوتاه اینکه می‌بینید این نفتکش‌ها با مین‌ها برخورد کردند قضیه دارد.داستان از آنجا شروع می‌شود که بعد از فشار جریان مذاکراتی برای کاهش شلیک به نفتکش‌ها و کشتی‌هایی که بی‌اجازه خواهان عبور از تنگه هرمز هستند و توافق مسخره‌ای که با عمان برای بازگشایی مسیر انجام دادند و قرار شده بود عمان هم مسیر جداگانه‌ای باز کند، داستان کمی تغییر می‌کند. این اخبار توافق‌های غیر قانونی و یک‌طرفه مذاکراتی‌ها با طرف آمریکایی که اینجا در قامت عمان حضور یافته بودند به فرماندهان ارشد و سپس به رهبر انقلاب منتقل می‌شود.این اتفاق در زمانی بود که مقامات آمریکایی و عربی بارها اعلام کرده بودند که مسیر جدیدی باز شده و ایران حق ندارد روی آن ادعایی داشته باشد. در واقع این سخنان دشمن بی‌اساس نبود و بر اساس همان توافق‌های پنهانی بود و همان زمان بود که مقامات ایرانی برای بار دوم جهت زنده کردن پول‌ها به کشورهای عربی خصوصاً قطر سفر کردند ولی باز با تودهنی دشمن روبرو شدند و حتی کشورهای عربی جرات نکردند یک دلار بی‌اجازه آمریکا به ایران پول بدهند. بعد از آن بود که آمریکا وقیح‌تر شده و بحث تصرف خاک ایران را مطرح می‌کرد. بعد از شکست آن توافق غیر رسمی که به بهانه مسیر الزامی برای آزاد شدن بخشی از پول‌های ایرانی، باز بدون هماهنگی و اجازه انجام شده بود، رهبر انقلاب دستور می‌دهند که به هیچ وجه نباید مسیری که تسلط کامل ایران بر تنگه هرمز را کاهش می‌دهد ایجاد شود. در این میان با توجه به نقض عهدهای مکرر، باز جریان مذاکراتی به نظامیان فشار می‌آوردند که نباید واکنش بدهید چراکه توافق برهم می‌خورد. اینجا بود که فرماندهان برای اطاعت از دستور رهبری در کنار شکار کشتی‌های متخلف با موشک و پهپادهای انتحاری، سراغ روشی رفتند که یکبار برای همیشه مسیرهای غیر قانونی از نظر ایران مسدود شود؛ اینجا از مین‌ریزی گسترده استفاده شده است.البته ما در اوایل جنگ بخشی از مسیر نزدیک مسیر را مین‌ریزی کرده بودیم و در تمام این مدت دلقک‌بازی‌های مذاکراتی‌ها، ناوگان ایالات متحده با تمام توان برای هفته‌ها در بخش خارجی تنگه هرمز مشغول پاکسازی مین‌ها بود.متاسفانه به دلیل همان دلقک‌بازی جریان مذاکراتی در این مدت، دستور حمله به کشتی‌های آمریکایی صادر نشد و البته آمریکایی‌ها پیغام داده بودند که وارد تنگه هرمز نخواهند شد اما باز نقض عهد کرده و کشتی‌های جنگی آمریکایی با عبور از مناطق مین‌گذاری، تلاش‌هایی برای بازگشایی مسیرهایی جهت عبور غیرقانونی از مسیرهای جنوبی انجام دادند.به دلیل همان پاکسازی‌ها برخی از کشتی‌ها موفق به عبور شدند (البته به صورت محدود)، در حالی که برخی دیگر توسط نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مورد اصابت قرار گرفتند.در اینجا هشداری از سوی حاکمیت به جماعت مذاکراتی داده شد و آن‌ها برای توجیه رفتار خود و توافق‌های یک‌طرفه پنهانی خود سریعاً برای زنده کردن پول‌های وعده داده شده سفری به دو کشور عربی انجام دادند. تیم قالیباف، عراقچی با همراهی رئیس بانک مرکزی رفتند که به هر طریق شده پولی را بگیرند اما باز دست از پا درازتر برگشتند و اینجا بود که تغییرات اساسی در بخش‌های مختلف حاکمیت آغاز شده بود و به حکم محسن رضایی ختم شده بود. اینبار پیغام‌های خیلی واضحی به آمریکا داده شد و همچنین دستور مین‌ریزی گسترده نیز صادر شد. این دوره زمانی همان دوره‌ای بود که بعد از خراب شدن توافق‌های جدیدی که آقایان بسته بودند، باز جریان غرب‌گدا با تمام توان به میدان آمدند. از محمد خاتمی بگیرید تا مسعود پزشکیان و قالیباف با این کلیدواژه که توافق اولیه که امضای ترامپ پای آن است باید حفظ شود. اینگونه می‌خواستند گندکاری‌های این مدت را از رصد خارج کرده و دوباره برای یک توافق دیگر به حاکمیت فشار بیاورند. در این میان جماعت رسانه‌ای وفاقی و اصلاحاتی به صورت ویژه ماموریت یافتند تا ضمن تعریف و تمجید از مسعود پزشکیان سعی کنند از توافقی که ترامپ آن را مسخره کرده بود حمایت کنند. به دلیل همین جریانات دیگر قرار شد به صورت موقت حمایت رسانه‌ای گسترده از افرادی که در این جریانات نقش داشته مانند قالیباف و عراقچی انجام نشود یا کمتر شود بلکه توجه اصلی روی مسعود پزشکیان باشد.(بسیاری از دوستان حتماً از مواضع برخی از افراد مدعی یا رسانه‌های به اصطلاح انقلابی در حمایت از مسعود پزشکیان آن هم در شرایطی که روز به روز سوتی بیشتر میداد تعجب کرده‌اید؛ این حمایت‌ها به دستور لیدرهای رسانه‌ای انجام شده است.)هدف یک چیز بود: با مطرح کردن تسلیم ایران به آمریکا، دادن هسته‌ای و حتی موشکی، حاکمیت ایران را راضی کنند که به توافق قبلی به صورت یک‌طرفه بازگردد و به طور غیررسمی، تنگه را باز کند. شنیده‌اید که می‌گویند طرف را به مرگ بگیر تا به تب راضی شود، بحث همین بود.