و در روزگارِ فتنه‌ها...همدمِ دل‌های لرزان ما باشکه هراسانیم از اینکه خاموش شویماز اینکه در تاریکی‌ها

و در روزگارِ فتنه‌ها...همدمِ دل‌های لرزان ما باشکه هراسانیم از اینکه خاموش شویماز اینکه در تاریکی‌های این دوران،نورمان اندک و کم‌سو شود.یا رب...ناامیدی گاه چنان بر ما می‌تازدکه گویی می‌خواهد ما را زیر سُمِ خود خرد کند.پس روشناییِ یقین را بر قلب‌هایمان فرو بریز، که حقیقتِ امور بر ما سخت گشته است.