یه دریا صدف غم توی سینمهیه ماهی که دریا شده زندگیشتوی قعر دریا سکوته فقطکسی نعره ی ماهیارو ندید یه ک

یه دریا صدف غم توی سینمهیه ماهی که دریا شده زندگیشتوی قعر دریا سکوته فقطکسی نعره ی ماهیارو ندید یه کوهم که میسوزه از ریشه هاشیه آتش فشان خالی از زندگی فقط انعکاس صدای توام کسی نعره ی کوه هارو ندید جهانم شده خالی از بودنت یه سیاره ی دور و سرد و مریضبیا از زمینی شدن دور شو به رگ های این زندگی خون بریزبگو عاشقم بودی من فقط نفهمیدمو وقت فهمیدنه بگو که منو دوست داری فقط بمون ریشه میشم تا روییدنتسرآغاز فصل سکوت منهیه جنگل که از بی بهاری شکست توی التماس همه شاخه هاش چشاشو روی صبح فرداش بست فقط آخرین صحنه رو یادشه همه جونش برف پوشونده بود شروع کرد و از ریشه هاش داد زد ولی نعرشو برف پوشونده بود .سکوت منی تو هوای منی تو آغازی و انتهای منیبزار قاب باشم واسه دیدنت تو زیبا ترین آشنای منی#مهیارپورزارع@Ghalbneveshteham