بسمه تعالیدر پی برخی گلایه‌ها، حاشیه‌سازی‌ها و اتهاماتی که درباره هزینه‌های زمین چمن مصنوعی مطرح شده است، لازم می‌دانیم جهت روشن شدن افکار عمومی، توضیحاتی را ارائه کنیم.در حال حاضر در طول هر هفته ۱۱ سانس بازی در زمین چمن برگزار می‌شود که شامل ۸ سانس نونهالان و ۳ سانس بزرگسالان است.با احتساب تعرفه ۳۰۰ هزار تومان برای هر سانس نونهالان و ۴۰۰ هزار تومان برای هر سانس بزرگسالان، مجموع دریافتی زمین در هفته ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان و در ماه حدود ۱۴ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان است.حال از عزیزانی که بدون اطلاع کافی قضاوت می‌کنند، سؤال می‌کنیم؛ آیا این مبلغ بدون هزینه است؟در طول هر ماه حداقل یک توپ و گاهی دو توپ از بین می‌رود که قیمت هر توپ کمتر از ۳ میلیون تومان نیست. علاوه بر آن، جمع‌آوری روزانه زباله‌ها، چسب‌کاری قسمت‌های آسیب‌دیده چمن (که هر قوطی نیم کیلویی چسب حدود ۸۰۰ هزار تومان قیمت دارد)، تعمیر فنس، تعویض مکرر شیرهای آب شکسته، خرید نایلون زباله و ده‌ها هزینه ریز و درشت دیگر، همگی از همین محل پرداخت می‌شود.از کسانی که ادعای درآمدزایی یا سودآوری زمین چمن را مطرح می‌کنند، انتظار می‌رود پیش از بیان هرگونه اتهام، ابتدا این هزینه‌ها را منصفانه محاسبه کنند و سپس قضاوت نمایند. انصاف حکم می‌کند که واقعیت‌ها دیده شود، نه اینکه با طرح مطالب نادرست، زحمات خادمان ورزش و افرادی که برای حفظ این مجموعه تلاش می‌کنند، زیر سؤال برود.هدف شورای اسلامی و دهیاری از دریافت این مبالغ، کسب درآمد نیست؛ بلکه حفظ، نگهداری و جلوگیری از فرسوده شدن تنها مجموعه ورزشی روستا است تا همه نوجوانان و جوانان بتوانند از آن استفاده کنند.در پایان نیز تأکید می‌کنیم که افزایش تعرفه، به‌ویژه برای نونهالان، تصمیمی نیست که با رضایت گرفته شده باشد؛ زیرا باور داریم ورزش حق فرزندان این روستاست و دوست نداریم هیچ نوجوانی به دلیل مشکلات مالی از تمرین و فعالیت ورزشی محروم شود. اما نگهداری این مجموعه بدون تأمین هزینه‌های آن نیز امکان‌پذیر نخواهد بود.امیدواریم همه عزیزان با رعایت انصاف و پرهیز از شایعه‌سازی، در حفظ این سرمایه عمومی سهیم باشند.