سامرا، از غم تو، جامه‌دران است هنوزچشم «نرگس» به جمالت، نگران است هنوزدل شهزاده‌ی روم، آینه‌ی دلبری‌

سامرا، از غم تو، جامه‌دران است هنوزچشم «نرگس» به جمالت، نگران است هنوزدل شهزاده‌ی روم، آینه‌ی دلبری‌اتتاک‌ها، مست تو و این لقب عسکری‌اتپسر حضرت هادی! به فدایت پدرمپدر حضرت مهدی! به فدایت پسرمحج نرفتی تو، ولی قبله‌ی حاجات شدیتو خودت، عین صفا، مشعر و میقات شدیکعبه، یک چاردهم، بی تو صفا کم داردبی تو، یک چاردهم، عطر خدا کم داردجان به لب، مانده جهان، چشم به راهِ پسرتمتوسل به سحرگاه نگاه پسرتعالمی، منتظرِ یوسف و آن پیرهن استبر لب منتظران، ندبه‌ی یابن‌الحسن استدیدنش، وعده‌ی حق است، همان خواهد شدطفلِ دامان تو، آقای جهان خواهد شدماه زیبا! حسنِ دوم زهرا! برخیزمهدی‌ت دل نگرانت شده، از جا، برخیزباز هم جانِ جهان را، تو در آغوش بگیرصاحب عصر و زمان را، تو در آغوش بگیردر کنارت بنشان آینه‌ی طاها راتو ببوس از طرف ما، پسر زهرا رابیست و هشت، آه! چه کم، دورِ تو چرخید، جهانقد و بالای تو را، آه! چه کم دید، جهان غم پرپر شدنِ چون تو کریمی، سخت استبه رقیه قسم! آقا ! که یتیمی سخت است#قاسم_صرافان@GhasemSarafan