تقدیم به کریم آل‌طاها، امام مجتبی علیه‌السلام:آن ماه که در دامن زهرا بنشیندباید که چنین در دل دنیا ب

تقدیم به کریم آل‌طاها، امام مجتبی علیه‌السلام:آن ماه که در دامن زهرا بنشیندباید که چنین در دل دنیا بنشیندای عرش نشین! شأن قدمهای تو تنهااین است که بر شانه‌ی طاها بنشیندبر دوش نبی، عطر تو، با موجی از اعجازبرخیزد و بر قلب دو دریا بنشیندحالا که تویی آیه‌ای از سوره‌ی کوثر،باید که به تفسیر تو مولا بنشیندآنقدر کریمی که فقیر آمد و گفتی:از ماست، بگویید که بالا بنشیندآقای جوانان بهشت است، جماعت! دورِ که نشستید؟ که تنها بنشینداسلام شما چیست؟ که در آن پسر هند،جای پسر امّ ابیها بنشیندشاید پسر فاطمه از پای بیفتد،اما که شنیده است که از پا بنشیند؟صلح تو، چنان تیر که در چله نشسته ستگیرد هدف امروز، که فردا بنشینددر حیرتم از جَعده، چگونه دلش آمد،آن زهر، به کام تو دل‌آرا بنشیند؟لعنت به دلِ سنگ و سیاهی که سبب شدداغت به دلِ گنبد خضرا بنشینداین تیر که اینجا کفنت را به تنت دوختفرداست که بر دیده سقا بنشیندشیرین دهن کرببلا، گل‌پسر توستاز توست که اینگونه به دلها بنشیندمی‌گفت: عمو! نامه‌ی باباست به دستمبرخوان و بگو قاسمت آیا بنشیند؟با اذن عمویش، شب آخر، قمر توبرخاست که خیمه به تماشا بنشیندجسم پسرت، آه! شبیه جگرت شدتا خونِ تو هم، در دل صحرا بنشیند#قاسم_صرافان@GhasemSarafan