دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالشتا به دنبالهٔ این کار ببینم حالشجمعی افتاده به خاک از روش چالاکشخل

دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالشتا به دنبالهٔ این کار ببینم حالشجمعی افتاده به خاک از روش چالاکشخلقی آغشته به خون از مژه فتانشمژدهٔ قتل مرا داد و به تعجیل گذشتترسم آخر گذرد عمر من از اهمالشگر بیاید ز سفر یار پری‌پیکر منمی‌رود جان گران مایه به استقبالشدلم از نقطهٔ سودای غمش خالی نیستتا کشیدم به نظر صورت مشکین خالشهر دلیلی که حکیم از دم شب کرد بیانهیچ معلوم نکردیم ز استدلالشهر مریضی که طبیبش تو شکرلب باشیبهر آن است که بهتر نشود احوالشبه امیدی ز چمن دستهٔ سنبل برخاستکه سر زلف دراز تو کند پامالشزلف کوتاه تو از شوق همین گشت بلندکه شبی دست کشد شاه بلند اقبالشمالک اختر فیروز ملک ناصردینکه به هر کار خدا خواست مبارک فالشخسروان بهر سجودش همه بر خاک افتندهر کجا خامهٔ نقاش کشد تمثالشخسروا کام فروغی همه جا کام تو بادشکرلله که خدا داد همه آمالش#فروغی_بسطامی - دیوان اشعار- غزلیات- غزل شمارهٔ ۲۸۶@ghaz2020