رنگ گندم باز دارد خود نمایی میکندباز پرسیدش چرا ما را هوایی میکند؟ ای خدا ما قدر فهم خویش آدم بوده ا

رنگ گندم باز دارد خود نمایی میکندباز پرسیدش چرا ما را هوایی میکند؟ ای خدا ما قدر فهم خویش آدم بوده ایمزلف گندم زارها اینجا خدایی می کندمن غریب افتاده ام بین زمین وآسمانچرخ گردون با صلابت آسیایی میکندخرد شد ارکان صبرم در مسیر اشتیاقدردِ دوری با غریبان آشنایی می‌کندتیغ ابروی کمان و تیر مژگان درازمی زند هرشب شبیخون و جدایی میکنداین دل ویران مگر باشد مکان سلطنت؟ عشق را نازم، کجا فرمانروایی می کند! بینوا گشتم در این دولت سرای بی کسیآه از درد درونم همنوایی میکندای دل بیچاره چشم از روی گلها باز دارلاله با طرز نگاهش دلربایی میکندبخت مجنون را ببین از بعد لیلی باز همچشم آهو با دلم بخت آزمایی می کند#محمدعلی کریمی مجنون1305/04/07@ghaz2020