ز همراهان جدایی مصلحت نیستسفر بی‌روشنایی مصلحت نیستچو ملک و پادشاهی دیده باشیپس شاهی گدایی مصلحت نیس

ز همراهان جدایی مصلحت نیستسفر بی‌روشنایی مصلحت نیستچو ملک و پادشاهی دیده باشیپس شاهی گدایی مصلحت نیستشما را بی‌شما می‌خواند آن یارشما را این شمایی مصلحت نیستچو خوان آسمان آمد به دنیااز این پس بی‌نوایی مصلحت نیستدر این مطبخ که قربانست جان‌هاچو دونان نان ربایی مصلحت نیستبگو آن حرص و آز راه زن راکه مکر و بدنمایی مصلحت نیستچو پا داری برو دستی بجنبانتو را بی‌دست و پایی مصلحت نیستچو پای تو نماند پر دهندتکه بی‌پر در هوایی مصلحت نیستچو پر یابی به سوی دام حق پرکه از دامش رهایی مصلحت نیستهمای قاف قربی ای برادرهما را جز همایی مصلحت نیستجهان جوی و صفا بحر و تو ماهیدر این جو آشنایی مصلحت نیستخمش باش و فنای بحر حق شوبه هنبازی خدایی مصلحت نیست#مولانا - دیوان شمس- غزلیات- غزل شمارهٔ ۳۴۳@ghaz2020