نیلگون چشمانتبه شوق می کشاند دُرنای احساسم راتا به پرواز در آیندو در بی کران  این زیباییِ محضدر اوج نگاههای دلبرانه اتمحو شوندتو را می نویسم دریاتا تکانه های احساسمچُنان امواجی خسته و خروشانبرسند از راهو در آغوش اَمنِ ساحلتارام بگیرندمن آن شاعر رهگذرمکه قصه تو رازمزمه خواهم کرد زیر لبو خواهم نگاشت بر دفتر عاشقانه هایم#امیر_محمدی