‌آسمان گر ز گریبان، قمر آورده بروناز گریبان تو، خورشید سر آورده برونبه تماشای خط و خال رخ چون قمرتدل

‌آسمان گر ز گریبان، قمر آورده بروناز گریبان تو، خورشید سر آورده برونبه تماشای خط و خال رخ چون قمرتدلم از روزنهٔ دیده، سر آورده بروناز بناگوش و خط سبز تو بس در عجبمکز کجا برگ گلی مشک تر آورده برونکوری منکر شقّ‌القمر ختم رسلابرویت معجز شقّ‌القمر آورده برونسرو قد، سیب زنخدان تو دیدم، گفتمچشم بد دور، که سروی ثمر آورده برونگندم خال تو ای حور بهشتی‌طلعتبه خدا از همه عالم، پدر آورده برونتا زبانش نمکی، شهد لبش کی دانیکه چه شیرین ز نمک نیشکر آورده برونای معلّم! به جز عاشق‌کُشی و دل‌شکنیاز دبستان چه هنر این پسر آورده برون !کمر از کوه برون آید و این تُرک‌پسراز کجا این همه کوه از کمر آورده برونچو پر و بال کبوتر، هنر شاعری‌امتا به کوی تو رسد، بال و پر آورده برونتیره کرده‌ست صبوحی رخ آفاق، چو شببس که در هجر تو، آه از جگر آورده برون#شاطرعباس‌_صبوحی@GhaZalkhaniI