و زندگی يه ايرانى در ابهام كامل تعريف ميشه!نه مى تونيم كارى رو شروع كنيم،نه مى تونيم براى آينده هدفى داشته باشيم، نه مى تونيم درست برنامه ريزى كنيم.ما حتى دیگه نمى تونيم براى يه ماه بعدمون تصميمبگیریم، جه برسه به چند سال بعد...هميشه بايد صبر كنيم ببينيم چی ميشه،چی پيش مياد،چه اتفاقى قراره بيفته...ما نسلى بوديم كه قرار بود جوونى كنيم، ولى انقدر درگیر «نمى دونم چی ميشه» شديمكه جوون جوون پير شديم.