چه اشتیاق عجیبی‌ست رازِ جان گفتنغزل غزل بنهفتن، به تو نهان گفتنزمان، مجالِ جنون است، وقتِ قصٌه‌ی تو ببخش اگر که مجاز است از زمان گفتنچو دیدگان غزالت، سوال می‌پرسندتناقض است جوابش در امتحان گفتنتمام شهر، مرا از تو بر حذر کردندسخن مگر بتوان با غریبگان گفتنشرارِ شعرِ «فروغ» است آن چه بتواند که شرحِ «شب وَ هوس» را به عاشقان گفتندمی که وجدِ وجودم، جماد چون سنگ استچه جای آن که ز جریانِ آشیان گفتنکسوف گشته و حالا حیات، ظلمانی‌ستشود که حال زمین را به آسمان گفتن؟!ترانه‌های «رهی» با ترنّماتِ «بنان»به فصلِ فُرقتِ یاران «کاروان» گفتنتمایلات لقا یا تجنّباتِ وداع؟!بهار را بسرودن، نه از خزان گفتنشکست مُهرِ سکوت و خموشیِ "تنها"چو حرف سینه برآید، به لب توان گفتن#محمدحسن_تنها ۱۴۰۳/۰۲/۱۴‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‎‌‌‎‌@Ghazallkadeh━🌺🍃🌸🍃🌺━