۱۱۷۲- گفتم فراق را به صبوری دوا کنمصبرم زیاد نیست، چرا ادعا کنم؟ بوسیدمش ز دور و چنین مستم از غرورگر بوسه بر لبش بگذارم چه‌ها کنم گفتم به قول خویش وفا کن، جواب دادکی قول داده‌ام که بخواهم وفا کنم؟ بیم فراق دارم و باید به شوق وصلشب تا سحر نماز بخوانم، دعا کنم ...اشکی نمانده‌است که جاری کنم ز چشمجانی نمانده‌است که دیگر فدا کنم ای عشق، من که عقل خود از دست داده‌ام،دیوانه‌ام مگر که تو را هم رها کنم؟ زاهد به ذوق آمده از شعر من ولیننگا به من که ذوقی از این مرحبا کنم‌#سجاد_سامانی#عاشقانه@ghazalsara