بازی بی‌پایان تأییدطلبیدر دوران کودکی این پیام را از اطرافم دریافت کردم که خواستنی و دوست‌داشتنی نیس

بازی بی‌پایان تأییدطلبیدر دوران کودکی این پیام را از اطرافم دریافت کردم که خواستنی و دوست‌داشتنی نیستم. پس برای خودم دنیا را اینگونه توصیف کردم که اگر می‌خواهی خواستنی و مورد تأیید باشی، رشته‌ی پزشکی می‌تواند راه خوبی باشد. حفره‌های درونم به سادگی پر نمی‌شدند. مدام باید تلاش می‌کردم و به هرچه می‌رسیدم کافی نبود. هرچه دریافت می‌کردم، بیشتر می‌خواستم. بازی تمام نمی‌شد. این قصه‌ی تکراری همه‌ی ما آدم‌هایی است که پیام دوست داشته شدن را دریافت نکرده‌ایم. در نتیجه به کار اعتیاد پیدا می‌کنیم و این، لذت زندگی را نابود می‌کند. این باعث می‌شود به عنوان پدر و مادر، به همسر و بچه‌هایمان بی‌توجه باشیم و فقط بخواهیم که دنیا ما را تحسین کند. بازی تأییدطلبی تمام نخواهد شد. چون به هرچه برسیم، باز هم عده‌ای هستند که ما را تأیید نخواهند کرد. اگر چنین افرادی اطراف شما زندگی می‌کنند، بدون توجه به دستاوردهایشان آنها را دوست داشته باشید. محبت بی قید و شرط می‌تواند به شکل معجزه‌آسایی آنها را از این چرخه‌ی باطل و عذاب‌آور نجات دهد. اگر خود شما در این بازی هستید، ریشه‌ی این تأییدطلبی را بشناسید. دست از ظلم به خودتان بردارید و خودتان را دوست داشته باشید. این واقعیت دنیا را بپذیرید و تمرین کنید که ما برای دوست‌داشتنی بودن، نیازی به تأیید هیچکس نداریم. قرار نیست تمام دستاوردهای دنیا را به نام خود بزنیم تا دوست داشته شویم. تلاش برای دستاورد باید تلاش برای رضایت درونی ما باشد. اگر متعادل تلاش می‌کنیم و از تلاش خود لذت می‌بریم، راه را درست رفته‌ایم. اما اگر این تلاش دارد ما را فرسوده می‌کند و از پا در می‌آورد، یکی از دلایلش می تواند افتادن در بازی تأییدطلبی باشد.#گابور_ماته📚@ghelghelak_zehn.