یک سال مادرم تصمیم گرفت به جای خانه در مهدکودک برایم تولد بگیرد.‌‌‌تولد دلگیری بود چون همیشه عادت د

یک سال مادرم تصمیم گرفت به جای خانه در مهدکودک برایم تولد بگیرد.‌‌‌تولد دلگیری بود چون همیشه عادت داشتم کل فک و فامیل اطرافم باشند ولی هیچ‌کدام نبودند و تنها آشنا مادر و خواهرم بودند و بقیه بچه‌های مهدکودک بودندیک چشمم به خواهر بود و چشم دیگرم به مادرهر کدام‌شان که دور می‌شدند دلم خالی می‌شد.روی کیکم ماسکِ نینجا ترتلز بود بعد از اینکه کیک را بین بچه‌ها تقسیم کردند ناگهان دیدم مادرم نیست.مضطرب شدم و زدم زیر گریه... خواهر هر چه دلداری می‌داد گریه‌ام بند نمی‌آمد...دلم حسابی گرفته بود...کمی بعد دیدم مادر دارد از دور می‌آید ماسک نینجا ترتلز دستش بود...رفته بود برایم ماسک را بشورد تا بگذارم روی صورتم و خوشحال شوم.بچه و احمق و خام بودم نمی‌دانستم که مادرها هیچ‌وقت نمی‌روند نمی‌دانستم که مادرها همیشه هستند حتی اگر نباشند...کیومرث مرزبان📚@ghelghelak_zehn.