جان من قسمت ۲ عزیز دلم، امروز در سفرم، دارم می‌روم سوسن را بدرقه دیار باقی بکنم. سخت است، سفرهای این

جان من قسمت ۲ عزیز دلم، امروز در سفرم، دارم می‌روم سوسن را بدرقه دیار باقی بکنم. سخت است، سفرهای اینچنین با بغض و کوله پشتی که در آن یک پیراهن مشگی میگذاری جانکاه اند. دارم می‌روم برای دخترت به جای تو مادری کنم و برای نوه هایت نیما و پویا مرحم و‌دلدار باشم. در کوله پشتی پر از دردم، یادگارهای تو را گذاشته ام که سوسن قبل از سفرش آنها را لمس کند و خوشحال شود. بغض گلویم را گرفته است، اما به خودم اجازهٔ گریه نمی‌دهم. نمی‌دانم چگونه با او روبه‌رو خواهم شد و چگونه نیما و پویا را دلداری خواهم داد. شاید فقط سکوت کنم و کنارشان بنشینم. شاید مانند همیشه، پس از این‌گونه وداع‌ها، در شوکی عمیق فرو بروم.اما تو خوب می‌دانی که من همیشه برای همهٔ خواهرها و برادرها، در هر زمانِ نیاز، به معنای واقعی کلمه «حضور» داشته‌ام؛ نه با کلمات، که با تمام وجودم.ساعت هفت صبح است. هواپیما در حال فرود آمدن است و من باید این گفت‌وگو را کوتاه کنم.به خوابم بیادوستت دارم. مریم@ghessesara