از دیده رفته ای و به جانم نهان توییبر بامِ آسمان دلم، کهکشان توییهر جا که می روم، اثرِ ردّپای توس

از دیده رفته ای و به جانم نهان توییبر  بامِ آسمان دلم،   کهکشان توییهر جا که می روم، اثرِ ردّپای توست در کوره راهِ گمشده ، تنها  نشان توییوقت اذان رسید و نمازم قضا شده است محراب و قبله گاه و طنین اذان تویی من ساقه های غرق به مرداب عاشقیآن غنچه ی شکفته ی  نیلوفران تویی«هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق»عشقی که وصف آن نرود  در  بیان تویی#شهرام_آذین@ghoghnoosvare