قرار بود بیائی مگر نه آقاجانز چهره پرده گشائی مگر نه آقاجانقرار بود که یک لحظه هم به حال خودممرا رها ننمائی مگر نه آقاجانقرار بود که دریائی از کرم برسانیبه این کویر جدائی مگر نه آقاجانقرار بود که آدم شوم به یک نفس تورسانیم تو به جائی مگر نه آقاجانقرار بود که حتی نفس کشیدن نوکرشود به خلق دوائی مگر نه آقاجانقرار بود که همراه کاروان تو مولاشویم کرببلائی مگر نه آقاجانقرار بود که از عطر یاس پیرهن توخبر شویم کجائی مگر نه آقاجانقرار بود که وقتی روی زیارت زهراکنی مرا تو دعائی مگر نه آقاجانقرار بود که بیائی همان شبی که سرودمامان ز درد جدائی مگر نه آقاجان