من آن مرغم که هر شام و سحرگاهز بام عرش می‌آید صفیرم(حافظ)هر لحظه از زندگیِ ما را نشان یا نشان‌هایی غ

من آن مرغم که هر شام و سحرگاهز بام عرش می‌آید صفیرم(حافظ)هر لحظه از زندگیِ ما را نشان یا نشان‌هایی غیبی از سوی خداوند در برگرفته استبه تعبیر حافظ ما همچون مرغانی هستیم که صبح و شب صفیری از عرش به ما می‌رسداما اغلبِ ما انسان‌ها از این نشان‌ها غافلیمهمهٔ بندگان خداوند مشمول این رحمت هستند که پروردگار به طریقی آنها را به وجود عالم دیگر متوجه می‌کنداین نشان‌ها برای آن است که انسان دریابد از عالم خاک نیستو اگر چند روزی در این عالم زندگی می‌کند موقّتی است و باید در لحظه‌ای مقرر با آمادگی و توشه‌ای ارزشمند به جایگاه ابدی خود برگرددهشیاری و هوشمندی لازمهٔ دریافت این نشان‌هاستعلی منهاج@Gholamreza_Shafiei