غربتشبی در عالم رؤیا مشاهده کردم که مشغول صخره نوردی ام، ارتفاعِ بسیاری داشت، و بی حد و اندازه خطرنا

غربتشبی در عالم رؤیا مشاهده کردم که مشغول صخره نوردی ام، ارتفاعِ بسیاری داشت، و بی حد و اندازه خطرناک بودبه روبرو نگاه کردم دیدم کسی نیست، به پشتم نگاه کردم همینطور. در یمین و یسارم هم کسی نبودفهمیدم که در این طریق پر خوف و خطر، تنهای تنها می باشم و گریز و گزیری، جز از طی این طریق نیستپس ای عزیز دل آرام دار و هرگز به اقبال و ادبار خلق اطمینان مکن یعنی نه به اقبال و مهر و محبت و ادای ارادتشان دل خوش باش، و نه از ادبار و قهر و غضب و کینه و دشمنی شان محزون و غمگینچرا که اکثر خلق قوم باد اَند، گهی این سوی و گهی آن سوی می باشنداگر گفت با تمام وجود عاشقتم، بدان دور نیست که همین عاشق، فارغ از تو شودو اگر گفت با تمام وجود از تو متنفرم، بدان که غیر ممکن نیست که همین شخص کینه ای، عاشق و دلباخته اَت شودعزیز دلم آنکه شاهد حقیقت مطلق است، دیگر چه کار به کثرات دارد؟چه کار به این و آن دارد؟کثرت را هم تجلی آن حقیقت واحد می بینداگر در حقش ظلم کردند، می بیند قهر حق را،و اگر عاشقش شدند،مشاهده می کند مهر و محبت حضرت جانان رااین و آن را بردار، همه چیز حل می شودفواکه العرفانشقوق العشق@Gholamreza_Shafiei