جمهوری اسلامی یه سیستم شبکه‌ایه؛ قدرتش فقط توی رهبر یا چند فرمانده خلاصه نشده. یه شبکه‌ست از رهبری، سپاه، اطلاعات، نیروهای امنیتی، نهادهای اقتصادی و آدم‌ها و گروه‌های وابسته که همه به شکل‌های مختلف به هم وصلن. حتی نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی هم بخشی از همین شبکه بود؛ حماس، حزب‌الله، سوریه، هر کدوم یه گره از این شبکه بودن. قدرت این سیستم هم از همین‌جاست: یکی حذف میشه، یکی جاش میاد؛ یه مرکز زده میشه، یکی دیگه فعال میشه؛ یه فرمانده میره، ساختار پایین‌تر هنوز سر جاشه و خودش رو جمع می‌کنه. اما آمریکا و اسرائیل شروع کردن به زدن همین شبکه؛ اول شاخه‌های منطقه‌ای، بعد پدافند، مراکز موشکی و نظامی و اطلاعاتی داخل ایران، بعد فرماندهان و آدم‌های کلیدی و در نهایت حتی رأس شبکه.شبکه هنوز فرو نریخته، چون برای همین ساخته شده؛ اما برای ترمیم خودش فقط آدم نمی‌خواد، منبع می‌خواد. باید آدم جایگزین کنه، نیرو نگه داره، تجهیزات تأمین کنه و گره‌های قطع‌شده رو دوباره به هم وصل کنه. بخش بزرگی از این شبکه هم با منفعت و رانت به هم وصله. ولی اگه منابع رو هم‌زمان تحت فشار بذاری، دیگه مسئله فقط این نیست که «چه کسی رو جایگزین کنیم؟» مسئله اینه که با چی جایگزینش کنیم؟ چه کسی رو تأمین کنیم؟ کدوم بخش رو نگه داریم؟ کدوم نیرو رو حفظ کنیم؟ کدوم شبکه رو نجات بدیم؟ و اینجا فشار نظامی و فشار اقتصادی به هم وصل میشن. یک طرف، آمریکا و اسرائیل دارن گره‌های شبکه رو می‌زنن؛ طرف دیگه، فشار اقتصادی داره توان حکومت برای وصل کردن دوباره این گره‌ها رو کم می‌کنه. هر گرهی که دوباره وصل می‌کنه، یه گره دیگه قطع میشه. و این یعنی شبکه بدون اینکه یک‌دفعه منفجر بشه، آروم‌آروم آب میره. اول شاخه‌هاش کم میشن، بعد گره‌هاش، بعد آدم‌های باتجربه‌اش، بعد منابعش؛ تا جایی که یه هسته کوچیک باید بار یه شبکه بزرگ رو به دوش بکشه. و این چرخه دوباره برمی‌گرده به همون جایی که همه‌چیز ازش شروع شد: ضربه نظامی. اما این بار به شبکه‌ای که هنوز از ضربه قبلی خودش رو کامل جمع نکرده. ضربه‌ای که قبلاً یک گره رو قطع می‌کرد، حالا می‌تونه چند گره رو با هم از کار بندازه. پس مسئله فقط تعداد حمله‌ها نیست؛ مسئله فاصله بین دو ضربه و سرعت ترمیم بین اون دو ضربه‌ست. اگه این فاصله از زمان لازم برای بازسازی کمتر بشه، هر حمله جدید قبل از ترمیم کامل قبلی می‌رسه. و از اون لحظه به بعد، جنگ فقط شبکه رو نمی‌زنه؛ فرصت ترمیم شبکه رو هم ازش می‌گیره. همین‌جا نقطه‌ایه که یه سیستم شبکه‌ای می‌تونه از «تحمل ضربه» وارد مرحله «ناتوانی در بازسازی» بشه.