چرا چنین مصاحبه‌هایی در سیستم‌های بسته انجام می‌شه؟در سیستم‌های بسته و ایدئولوژیک، مصاحبه با مقامات یک گفت‌وگوی ساده نیست؛ بلکه ابزاری برای کنترل روایت‌هاست.به عنوان نمونه، در ویدئوی بالا این جانور در مورد تونل‌ها و مخفی شدن مقامات صحبت می‌کنه. در ظاهر عجیبه، نه؟ رژیمی که قبلاً مخفی شدن رو انکار می‌کرد و از شجاعت و حضور در خط مقدم می‌گفت، حالا اینجا میگه: «بله، در تونل‌ها هستیم و دائم جابه‌جا می‌شیم.»تغییر شرایط باعث تغییر روایت می‌شه.در شرایط عادی: «فرماندهان شجاع و در دسترس هستند.» اما وقتی تهدید افزایش پیدا می‌کنه: «فرماندهان اون‌قدر مهم هستند که دشمن دنبال حذف اون‌هاست، پس حفاظت از اون‌ها یک وظیفه ملیه.»مخاطب اصلی هم ممکنه تغییر کنه.قبلاً اگه هدف این بود که به جامعه پیام بدن: «ما نمی‌ترسیم»، با تغییر شرایط ممکنه مخاطب اصلی نیروهای خودی باشن؛ با این پیام: «حتی اگه به ما ضربه بزنید، ساختار فرماندهی باقی می‌مونه.»اعتراف محدود برای جلوگیری از یک روایت بدترفرض کن جامعه از منابع مختلف شنیده که: «مقامات از ترس مخفی شدن.» حکومت دو انتخاب داره: انتخاب اول؛ انکار کامل: «اصلاً چنین چیزی نیست.» اما اگه بعد اطلاعات دیگه‌ای منتشر بشه، بیشتر ضربه می‌خوره. انتخاب دوم؛ پذیرش کنترل‌شده: «بله، در مراکز امن هستیم، چون شرایط سخت است.» در این حالت، حکومت تلاش می‌کنه خودش معنی این موضوع رو تعیین کنه.شجاعت دوباره تعریف می‌شهقبلاً شجاع کسی بود که در ظاهر در دسترس بود؛ اما بعد ممکنه شجاعت به کسی نسبت داده بشه که در مرکز فرماندهی امن و مخفی بمونه و تصمیم بگیره. یعنی اینجا معیار اخلاقی جابه‌جا می‌شه.اما این تغییر روایت‌ها می‌تونه برای حکومت خطرناک باشه، چون مردم ممکنه تناقض‌ها رو ببینن. به همین دلیل حکومت سعی می‌کنه بین دو روایت پل بزنه و مثلاً بگه: «ما نمی‌ترسیم، اما عقل حکم می‌کنه مقامات حفظ بشن.»در روایت‌های تبلیغاتی؛ همیشه مهم نیست چه چیزی گفته می‌شه؛ مهم‌تر اینه که اون چیزی که گفته می‌شه، در چه داستانی قرار می‌گیره و مردم با چه برداشتی ازش خارج می‌شن.