لیست چیزهایی که حکومت از دست داده و ضربه‌هایی که خورده، اونقدر زیاده که نمی‌شه همه‌شون رو نوشت! اما اگه برگردی به پنج سال قبل و بهت بگن تو چند سال آینده این اتفاقات می‌افته، باور نمی‌کردی. و اگه بهت می‌گفتن یکی پرچم شیر و خورشید رو برده بیرون، یکی قبل از رفتنش ویدیو گرفته و گفته می‌رم برای آیندگان، یکی وسط خیابون یکی دیگه رو انداخته روی دوشش، یکی با خون خودش روی دیوار نوشته، و یکی‌یکی تبدیل شدن به هزارتا هزارتا با یک هدف مشترک، این‌ها رو هم باور نمی‌کردی. و اگه باز برگردی خیلی عقب‌تر و بهت بگن اسرائیل بین بخش بزرگی از مردم محبوب می‌شه، این رو هم باور نمی‌کردی. اما قطار تاریخ یواش‌یواش جلو رفت و همه رو ثبت کرد، بدون اینکه کاری داشته باشه اون لحظه چه کسی به چه چیزی چه‌جور نگاهی داشته.خیلی وقته که برای خیلی‌ها روشن شده ایران یک دولت جدید بارداره. اینکه این بارداری چه‌مدت طول می‌کشه، چه نوع زایمانی در پیشه و این زایش چه نتیجه‌ای داره، به خیلی چیزها بستگی داره، و بخش مهمیش هم به همهٔ ما. امروز قرار نیست اتفاقات پنج سال آینده رو بهمون بگن، و قرار نیست باور نکنیم، چون همون‌هایی که یکی‌یکی رفتن و شدن هزارتا هزارتا، خیلی از باورهامون رو نسبت به خیلی چیزها عوض کردن. تاریخ رو که می‌خونی، توی چند صفحه صدها اتفاق رو جلوی چشمات روایت می‌کنه، اما اون چند صفحه روزهایی بوده که گذشته، هفته‌هایی که اومده، ماه‌هایی که در پیش بوده و سال‌هایی که عبور کرده. توی اون چند صفحه، رنج، بلاتکلیفی، سرخوردگی، لبخند، خندهٔ از ته دل و بی‌حسی بوده، و یک روز مصیبت، یک روز فرصت.