غلط بوده قیاس خنده اش با پسته ی خندانو یا تشبیه  موهایش به شب های بلوچستانغلط کردم بدون درک از مستی غزل گفتم و خیلی سرسری گفتم لبش انگور کردستانچنان لب سوز و لب دوز و چنان خوش طعم وخوش رنگ استلبانش طعنه ها می زد به چایی های لاهیجان !و فهمیدم که آن "اخم" و "لب" و "موی" ِفرَشیعنی ""الف ها"لام" ها  و"میم" های اول  " قرآن "!گلم با چادرش در" جمعه ای" سمت "مصلا" رفت"غزل" گو شد  از آن موقع "خطیب جمعه ی تهران"صدای تق تق کفشش به جانم لرزه ای افکندکه در کرمان صدای نعره ی آغا محمد خان ...چه دانستم که این سودا مرا زین سان کندمجنون*و بی زر هرکه عاشق شد گرفته درد بی درمان#احمدجم@GoftiNagoo