تو مرا آزردی...که خودم کوچ کنم از شهرت،تو خیالت راحت!میروم از قلبت،میشوم دورترین خاطره در شب‌هایتتو به من میخندی!و به خود میگویی: باز می‌آید و میسوزد از این عشق ولی...برنمی‌گردم، نه!میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد...عشق زیباست و حرمت دارد...سهراب سپهری‌‌‎