عصرهای جمعه را دوست دارمهمان عصرهای ناتمام ...من که می دانم...تو هم دلتنگم می‌شوی و آن گلهای س

عصرهای  جمعه  را  دوست دارمهمان عصرهای  ناتمام ...من  که می دانم...تو هم دلتنگم می‌شوی و  آن گلهای سرخِ یادگاری رادر  مساحت ِ اتاقِ تنهایی پهن می‌کنیو  در انزوایِ یاد منبغض  می‌کنی...اینجا غروب که میشود...موهای پریشانی‌ات شروع شعری می‌شوندبرای بیقراری من و عصرجمعه....