زهی عشق! زهی عشق!🌱"عشق قدرتی قاهر است و خیری عظیم و کامل. فقط با عشق هر بار گرانی سبک می‌گردد و همه‌ی ناهمواری‌ها، هموار. هر مشقّتی را تاب می‌آورد، چونان که هیچ است، و همهٔ تلخی‌ها را شیرین و خوشایند می‌گرداند...  عشق به سوی امور عالی اوج می‌گیرد و با هیچ‌یک از امور دانی [از پرواز] وانمی‌ماند. عشق طالب آن است که آزاد باشد و با هر خواهش دنیوی غریبه بماند، مبادا که چشم باطنش تار گردد و خودپسندی دنیوی مانعش شود یا که طالع نحس بر زمینش زند. در زمین و آسمان، هیچ چیز شیرین‌تر، نیرومندتر، والاتر، پُر وسعت‌تر، گواراتر، کامل‌تر و برتر از عشق نیست. زیرا که عشق زاده‌ی پروردگار است و فراتر از جملگی مخلوقات، تنها در او قرار می‌یابد.عشق به جانب سُرور پَر می‌گیرد، می‌دَود و می‌جهد؛ آزاد و بی‌عنان است. عشق همه را برای همه بذل می‌کند، و در آن یگانه‌ای می‌آساید که از همه چیز برتر است و هر خیری از او سرچشمه می‌گیرد و بُرون می‌تراود. عشق موهبت‌ها را در حساب نمی‌آورد، بلکه روی به جانب کسی می‌گرداند که مُعطی همه‌ی موهبت‌های نیکوست. عشق هیچ حدّی نمی‌شناسد و شورمندانه از همه‌ی قیود درمی‌گذرد. عشق هیچ باری را گران نمی‌یابد، هیچ مشقّتی در نظرش نمی‌آید و برای چیزهایی فراسوی قوّت خود جهد می‌ورزد؛ عشق هیچ چیز را مُحال نمی‌یابد، چرا که خود را به تحصیل همه چیز توانا می‌داند. از این روست که عشق به کارهایی عظیم توفیق می‌یابد؛ شگفت‌انگیز و کارگر است؛ اما آن کس که عشق را فاقد باشد، از پای می‌افتد و ناکام می‌شود."-تشبه به مسیح، توماس آکمپیس، ترجمهٔ سایه میثمی، نشر هرمس، صص ۱۴۸ــ۱۴۹.عشق بحری، آسمان بر وی کفیچون زلیخا در هوای یوسفیدَورِ گردون‌ها ز موجِ عشق دانگر نبودی عشق، بفسُردی جهانکَی جمادی محو گشتی در نبات؟کَی فدای روح گشتی نامیات؟روح کَی گشتی فدای آن دَمیکز نسیمش حامله شد مریمی؟هر یکی بر جا تُرُنجیدی* چو یخکَی بُدی پرّان و جویان چون ملخ؟ذرّه ذرّه عاشقانِ آن کمالمی‌شتابد در عُلُو* همچون نهال-مثنوی معنوی، دفتر پنجم، تصحیح استاد موحد، نشر هرمس ۱۴۰۴------------------------------------ترنجیدن: منقبض شدن، فشرده شدن.عُلُو: بلندی.@golhaymarefat