چه کسی مرا بوسیده بود؟گفتم می‌روم بخوابم.گفت: می‌خواهی خواب چه ببینی؟گفتم: خوابی که فکر می‌کنم پیش ا

چه کسی مرا بوسیده بود؟گفتم می‌روم بخوابم.گفت: می‌خواهی خواب چه ببینی؟گفتم: خوابی که فکر می‌کنم پیش از این هم یک بار دیده‌ام. سال‌ها پیش. شاید وقتی که هنوز به دنیا نیامده بودم. خوابی عجیب، مکاشفه‌آمیز، حیرت‌آور، و ويرانگر.روی رختخواب از این پهلو به آن پهلو می‌شدم و خوابم نمی‌بُرد. در خواب و بیداری انگار صدای مادرم بود که می‌گفت چِت شده چرا آرام نمی‌گیری؟! گفتم خواب از چشم‌هایم گریخته است. می‌خواهم خوابِ... ببینم! گفت بگیر بخواب!نمی‌دانم خوابیده بودم یا هنوز بیدار بودم که صدای در زدن شنیدم. انگار کسی به نرمی به در می‌کوبید. باز صدای مادرم بود که می‌گفت پاشو برو درو باز کن. گفتم آخه این وقتِ شب؟! گفت مگه نمی‌خواستی خدا رو...؟ از جا پریدم و به طرف در دویدم. به مجرّد اینکه در را گشودم از هجوم نور به خاک افتادم. نوری بود خالص وُ بی‌رنگ وُ گرم وُ دوست داشتنی.مادرم بود به گمانم که بغلم کرده از زمین‌ بلندم کرد. مثل روزهای کودکی‌ صورتم را بوسید و آرام گذاشت سرِ جایم، خودش هم کنارم دراز کشید. صورتش را روی صورتم نهاده بود و موهای سرم را نوازش می‌کرد. از نفَس‌ها و نوازش‌هایش آرام گرفته‌‌بودم و حس می‌کردم در باغ‌های آسمانی قدم می‌زنم.صبح که از خواب برخاستم، گفت خواب خدا را دیدی؟ -... خوا...خُ...نه... نه... من...!- گونه‌هایت چرا برافروخته است؟ انگار هزار بوسه بر آنها زده‌‌اند!یاد مادرم افتادم که سال‌ها پیش رفته بود.سرم منگ بود وُ زبانم الکن. و گونه‌هایم! گونه‌هایم انگار گُر گرفته بودند. چه کسی مرا بوسیده بود؟〰 حسین مختاری@golhaymarefat