"چیزی که مایه‌ی خوشدلی است آن است که فروتنی توجه خداوند را جلب می‌کند. او برای دادگیریِ شما در برابر دشمنانتان فرو می‌آید. فرو می‌جهد، در شما چنگ می‌زند و آن‌گاه با مهربانی اشکِ چشمانِ معنوی‌تان را پاک می‌کند، همان‌گونه که پدری کودک خردسال خود را، که در نقطه‌ی مرگ ایستاده و با گرازهای وحشیِ غرّان یا خرس‌های خشمگین و درّنده رو به روست، نجات می‌دهد."(ابرهای ندانستن، به کوشش کارمن آسویدو بوچر، ترجمهٔ صبا ثابتی، نشر ققنوس، ۱۴۰۰)"اکنون هم از خُردگی این بود روی به اصول آوردم، چنان که مادری در عالَم یک پسرش باشد، و آن پسر خوب و زیبا، دست به آتش سوزان کند، آن مادر چون بِجَهد او را چگونه رباید! مرا از آن بربُود بوی حق". (مقالات شمس تبریزی، با تصحیح، مقدمه و تعلیقات دکتر محمدعلی موحد، تهران، انتشارات  خواررمی، چاپ اول۱۳۶۹، ص۷۳۵).جز خُضوع و بندگی و اضطراراندرین حضرت ندارد اعتبار(مثنوی معنوی، دفتر سوم)@golhaymarefat