🔹انسان بزرگ وجود دارد؟ 🔸احمد زیدآبادیآندره مالرو در "ضدخاطرات" از قول کشیشی که یک عمر به اعتراف ا

🔹انسان بزرگ وجود دارد؟ 🔸احمد زیدآبادیآندره مالرو در "ضدخاطرات" از قول کشیشی که یک عمر به اعتراف افراد مختلف گوش سپرده بود، سخنی بسیار دلسردکننده در بارهٔ انسان‌ها نقل می‌کند.از کشیش می‌پرسند که نظرش در بارهٔ انسان‌ها چیست؟ و او پاسخ می‌دهد؛ انسان‌ها همگی بدبخت‌تر از آنند که نشان می‌دهند، در ثانی، انسان بزرگ وجود ندارد!ضدخاطرات را همان ابتدای انتشارش به زبان فارسی در اواسط دههٔ شصت در حدود ۲۰ سالگی‌ام خواندم و کلام آن کشیش همچون پتکی بر ذهنم فرود آمد.به واقع از آن پس، مهمترین دغدغهٔ شخصی و حتی سیاسی من، تأملات طولانی در بارهٔ سرشت انسان شد. در حقیقت، هر چه عمیق‌تر به این موضوع اندیشیدم و زندگی‌نامهٔ مردان و زنان نامی تاریخ را زیادتر مطالعه کردم، در برابر داوری کشیش بیشتر تسلیم شدم.از نگاه من، انسانی در چشم ما بزرگ می‌آید که نسبت به او احساس کوچکی و ضعف کنیم! راستش اگر امکان اعتراف در مقابل آن کشیش برایم پیش می‌آمد، نزد او اقرار می‌کردم که من برای سالیان دراز با این فکر زیسته‌ام که انسان بزرگ وجود ندارد! بعدها اما در تأملات سلول انفرادی، جایی که همچون وضعیت یک محتضر، علت و زمینه‌ای برای ریاکاری و نقش بازی کردن وجود نداشت، یک انسان بزرگ، یک انسان بسیار بزرگ، بر من متجلی شد. در همان انفرادی با خود عهد کردم که پنج ماه آخر حیات او را در کتابی صد صفحه‌ای به نگارش درآورم تا نسل دلزده از تحریفات تاریخی و خرافات مذهبی، با اصل کار و حرکت او بدون اغراق و مجامله آشنا شود. حاصل این تعهد، کتاب صد صفحه‌ای "چراغ زمین" شد که نشر نی یک سال و نیم پیش آن را منتشر کرد.این کتاب کوچک که زندگی حسین‌بن‌علی در پنج ماه آخر عمرش را بر اساس چند متن قابل اتکای تاریخی بازگو می‌کند به تعداد ۳۰۰ نسخه از آخرین چاپ آن در واحد فروش نشر نی و برخی کتابفروشی‌ها موجود است. به هر حال حسین در چشم من انسانی بسیار بسیار بزرگ است از آن انسان‌هایی که چون به کارش می‌اندیشی از انسان نامیدن خویش شرمسار و سرافکنده می‌شوی!نیاز ما به کشف دوبارهٔ اوست تا از زیر بار خروارها تحریف و خرافه نجات یابد.