گفتم که این رخت‌ها چرا چون درخت‌ها بسانِ بی‌قرارانند؟ شاید... بادی سبک آهسته گفت: این بندبازانِ هوا

گفتم که این رخت‌ها چرا چون درخت‌ها بسانِ بی‌قرارانند؟ شاید... بادی سبک آهسته گفت: این بندبازانِ هوایی بعد از این تا روز واپسین در حیاتِ خلوت خویش تاب خواهند خورد آخر آن‌ دست‌های خوش‌ریخت زان پس که رخت‌ها را شُست و آویخت، از پی مرغانِ عاشق به آن سوی دریاها…