حکیم و سِهره و باد🌱باغ‌ها بی‌برگ و بارروزها خسته‌ و زارخلق در دامِ ملالخنده‌ها مانده در آن سویِخیاب

حکیم و سِهره و باد🌱باغ‌ها بی‌برگ و بارروزها خسته‌ و زارخلق در دامِ ملالخنده‌ها مانده در آن سویِخیابانِ خیالنم‌نم اشک فرو رفته به خاکدر هوای ابرناک، چشم‌ها خشکیده لب‌ها چاک‌چاکقافیه گم گشته، ایهام از نفَسافتاده است چشم‌های استعاره بسته‌ است ای حکیمِ رازدانبا ما بگو بی‌حرف و گفتاین چه سرّی بود آخر شادی از ما رو نهفت؟!بادی از سمتِ سپیدار وزید-سِهره‌ای از سرِ دیوار پرید-گفت: شاعر!غم نباید خورد، ره باید سپردسِهره‌ها می‌دانندکه سَحَر نزدیک است.〰 حسین مختاری @golhaymarefa