۲۹ خرداد سالگرد رحلت دکتر علی شریعتی یادش گرامیمولوی، دو بار مرا از مردن باز داشت:نخستین، سال‌های ب

۲۹ خرداد سالگرد رحلت دکتر علی شریعتی یادش گرامیمولوی، دو بار مرا از مردن باز داشت:نخستین، سال‌های بلوغ بود. بحران روحی همراه با بحران فلسفی... مسیر، صادق هدایت را که آن ایام خیلی وسوسه‌انگیز بود، پیش پایم نهاد و من برای پیمودن آن، ساعاتی پس از نیمه‌شب، آهسته از خانه بیرون آمدم. جاده‌ی تاریک و خلوتِ کوه‌سنگی، نزدیک می‌شد و من ساعاتی دیگر خود را در آن آرام‌یافته می‌دیدم.ناگهان دل‌بستگی، تنها دل‌بستگی‌ام به این دنیا در این زندگی، مرا مردد کرد. مثنوی!و این جمله، نزدیکی‌های استخر در درونم کامل شده بود و صریح: «زندگی؟ هیچ، یک خیال‌بافی پوچ، اما این فایده را دارد که در آن با مثنوی خوش بود و با او دنیا را گشت و رشد کرد... .»برگشتم. مرگ و زندگی دو کفه‌ی هم‌سطح بودند، اما مثنوی کفه‌ی زندگی را سنگین‌تر کرد و مرگ را که از آن بی‌نصیب بود، محکوم ساخت.زنده ماندم و با آغاز نهضت ملی، جهت گرفتم.♦️علی شریعتی🔸با مخاطب‌های آشنا