گفتم که لبی تازه کنم از لب قندتیکباره دلم جست بر آن موی کمندتدر سینه کش قد تو از پا ننشستمای حسرت ال

گفتم که لبی تازه کنم از لب قندتیکباره دلم جست بر آن موی کمندتدر سینه کش قد تو از پا ننشستمای حسرت البرز در اندام بلندتدیوانه تر از آنچه که بودید من هستمصدپاره تر از آنچه که دیدید گسستمباشیوه ی چشمان تو در جنگ و گریزمدر حسرت دیدار تو از پا ننشستمامروز خزان است و دلم فکر بهار استآن چیز که در سینه ی ما نیست قرار استدریاب مرا ای نفست باد سحرگاهآه دل ما بر نفس درد سوار استبگذار غزل تازه شود در نفس تومرغیم و اسیریم چنین در قفس تودریای منی ای نفست آیه ی روشنماییم در این بحر، کف و خار و خس تو..#آمنه_اقلیدی